Ένα γράμμα από καρδιάς στα παιδιά που δυσκολεύονται στη μάθηση

learn with love

Αγαπημένα μου παιδιά,

Διαβάζω άρθρα για παιδιά που πέτυχαν υψηλές βαθμολογίες, που τα κατάφεραν κόντρα σε σημαντικές αντιξοότητες, που το έβαλαν πείσμα και πέτυχαν τον στόχο τους και θέλω να τους πω ένα μεγάλο μπράβο από καρδιάς όμως προσωπικά θα ήθελα να πω ένα μεγάλο μπράβο και σε όλους και όλες εσάς που παιδεύεστε με τα μαθήματα και τις σχολικές σας επιδόσεις.

Θα ήθελα να πω ότι σας νιώθω απόλυτα και πραγματικά σας θαυμάζω που αντέχετε μέσα σε μια τόσο απαιτητική καθημερινότητα όπου έχουμε παραγκωνίσει την παιδικότητα σας ή την φρεσκάδα της εφηβείας σας και σας έχουμε φορτώσει με stress και ατέρμονες υποχρεώσεις. Η μάθηση είναι υπέροχο δώρο, όμως την έχουμε πάρει τόσο λάθος με αποτέλεσμα δίκαια να μην έχετε μάθει να την αγαπάτε. Πώς να την αγαπήσετε όταν αυτό που συμβαίνει συχνά είναι να νιώθετε ότι δεν κολλάτε στο σχολικό περιβάλλον, ότι δε σας καταλαβαίνουν, ότι δεν καταλαβαίνετε τι γίνεται, όταν νιώθετε ακόμα και απελπισία ορισμένες φορές γιατί δεν ξέρετε από πού να το πιάσετε, όταν υπάρχουν εντάσεις στο σπίτι και καυγάδες για τις βαθμολογίες, όταν οι γονείς αγωνιούν για το πώς να σας βοηθήσουν. Ίσως κάποιοι/ες ακόμα προσπαθείτε και πραγματικά σας θαυμάζω για το πείσμα σας, ίσως κάποιοι/ες έχετε παραιτηθεί και πραγματικά καταλαβαίνω τη ματαίωση που σας έχει οδηγήσει σε αυτό. Τα ζω, τα βλέπω, πάνω σε αυτά δουλεύω και όσο πιο πολύ τα ζω τόσο πιο πολύ θέλω να είμαι κοντά σας.

Θέλω να σας πω και να το βάλετε καλά στην καρδιά σας, ότι όλοι και όλες είστε ικανοί/ες για μάθηση και επιτυχία, η οποία όμως χρειάζεται τρία πράγματα για να σας την εμπνεύσουμε και για να σας βοηθήσουμε να την πετύχετε. Αδιαπραγμάτευτη εμπιστοσύνη ότι μπορείτε να καταφέρετε, σωστή προσέγγιση βάση του πώς είναι φτιαγμένο το μυαλό σας να κατανοεί τις πληροφορίες που λαμβάνει και υπομονή να βλέπουμε και να αναγνωρίζουμε μέρα με τη μέρα τις μικρές σας νίκες.

Δε φταίτε εσείς, εμείς οι μεγάλοι κάνουμε κάτι λάθος, ίσως έχουμε στεγανά γύρω από τη μάθηση; Ίσως υπάρχει βόλεμα σε εύκολες αλλά άδικες διαγνώσεις; Ίσως υπάρχει έλλειψη πληροφόρησης; Ίσως ξεχάσαμε πώς είναι να είμαστε παιδιά; Ίσως ξεχάσαμε πως η μάθηση θα έπρεπε να είναι χαρά; Δεν ξέρω, ξέρω μόνο ότι θέλω να σας κάνω μια μεγάλη αγκαλιά, να σας πω ότι σας καταλαβαίνω, ότι πιστεύω σε εσάς και να σας υποσχεθώ ότι θα κάνω ότι μπορώ για να μάθουμε να σας σεβόμαστε και να σας βοηθήσουμε να ανθίσετε.

Καλό καλοκαίρι και από Σεπτέμβριο όποιος/α με χρειάζεται είμαι εδώ για να κάνουμε μια καινούρια αρχή με τη μάθηση!

Μάθηση, αυτή η τεράστια παρεξήγηση

πώς μαθαίνει ένα παιδί

Όσο πιο πολύ δουλεύω το Μαθησιακό Προφίλ για να αντιμετωπίσουμε τις δυσκολίες στη μάθηση, τόσο πιο πολύ υποψιάζομαι ότι μάλλον έχει γίνει μια τεράστια παρεξήγηση η οποία στοιχίζει αυτοεκτιμήσεις και καλύτερες ζωές, παιδιών, εκπαιδευτικών και γονιών. Ίσως το ότι έχουμε συνδέσει άρρηκτα τη μάθηση μόνο με το διάβασμα να είναι από τα μεγαλύτερα λάθη που έχουμε κάνει σαν ανθρωπότητα και στερούμε τη χαρά της μάθησης στο μεγαλύτερο ποσοστό  του πληθυσμού. Εκτός από την αδικοχαμένη χαρά έχουμε και την άδικα καταρρακωμένη αυτοεκτίμηση των παιδιών τα οποία γίνονται αποδέκτες σκληρών και χαοτικών διαγνώσεων περί μαθησιακών δυσκολιών χωρίς προτεινόμενες λύσεις, αφού φυσικά ούτε οι ίδιοι που τα γράφουν δεν καταλαβαίνουν τι λένε.

Θα κόψω λίγο φόρα μην ακουστώ αιρετική όμως αν συνομιλήσετε με γονείς που ψάχνουν απεγνωσμένα να βρουν πώς να βοηθήσουν τα παιδιά τους που δεν τα καταφέρνουν στο σχολείο, θα καταλάβετε ότι δυστυχώς η παραπάνω δήλωση δεν εμπεριέχει καμία υπερβολή.

Επανέρχομαι στο φαινόμενο που με εγκάρδιο ενδιαφέρον παρατηρώ, προσπαθώ να αποκωδικοποιήσω και να τονίσω ότι καταθέτω απλά την προσωπική μου άποψη. Έχουμε συνδέσει λοιπόν τη μάθηση αν όχι μόνο, κυρίως με το διάβασμα, γιατί; Γιατί όταν υπάρχουν έξι (6) διαφορετικοί μαθησιακοί τύποι (δηλαδή 6 διαφορετικοί τρόποι με τους οποίους μπορεί το μυαλό μου να κατανοήσει μια πληροφορία), εμείς εστιάζουμε μόνο σε έναν (1) από αυτούς (τον λεκτικό, αυτός είναι που καταλαβαίνει με το διάβασμα),  κυρίως δε, όταν είναι ο πιο σπάνιος τύπος από όλους; (η πληροφορία αυτή βασίζεται σε στάθμιση του πληθυσμού σε βάθος 20ετίας).

Σας αφήνω λίγο να το σκεφτείτε και να βγάλετε τα δικά σας συμπεράσματα, προσωπικά δεν θεωρώ ότι υπάρχει κάποια σκοπιμότητα σε αυτό απλά είναι ένα στεγανό που χρειάζεται να σπάσει. Φυσικά δεν αφορίζω το διάβασμα σαν τρόπο μάθησης, είναι πολύτιμος και υπέροχος τρόπος, απλά προτείνω να αποδεχτούμε και τους υπόλοιπους τρόπους ως φυσιολογικούς και να τους εντάξουμε στη διαδικασία της μάθησης ως εξίσου αποτελεσματικούς, γιατί μόνο έτσι θα μπορέσουν όλα τα παιδιά να αγαπήσουν τη μάθηση και να μη νιώθουν αποκλεισμένα ή ανίκανα.

Επειδή δε συνηθίζω να αγγίζω προβληματικά θέματα χωρίς ταυτόχρονα να προτείνω λύσεις, αυτό που έχω να προτείνω σε προσωπικό επίπεδο είναι να εξετάσουμε ποιο είναι το μοναδικό μαθησιακό προφίλ του κάθε παιδιού και στη συνέχεια να εστιάσουμε στην κατανόηση άρα να επιτύχουμε τη μάθηση με τον τρόπο που του ταιριάζει, έτσι ώστε να ανθίζει το μυαλό κάθε παιδιού, να ενισχύουμε την αυτοεκτίμηση του και να σεβόμαστε τη μοναδικότητα του. Αν θέλουμε τα παιδιά να αξιοποιούν τα χαρίσματα τους χρειάζεται να τα απελευθερώσουμε από λανθασμένες προσεγγίσεις και να δικαιώσουμε την φύση τους.

Είναι επιστημονικά αποδεδειγμένο ότι όλοι είμαστε ικανοί να μάθουμε αρκεί να μας δώσουνε τη γνώση έτσι όπως είναι φτιαγμένο το μυαλό μας να την λάβει. Να τονίσω δε, ότι δεν έχω συναντήσει ούτε ένα παιδί που να μη θέλει να καταλάβει, έχετε δει πώς λάμπουν τα μάτια ενός παιδιού όταν επιτέλους προσαρμοζόμαστε στον τρόπο του και κατανοεί την πληροφορία που του δίνουμε; Αυτή η λάμψη ας πυροδοτήσει ότι καλύτερο μπορούμε να κάνουμε για να λάμπουν όλες οι υπάρξεις με όλη τους τη δύναμη!

Το Generosity Project & το Bliss συναντιούνται σε μια διαδικτυακή κουβέντα

generosity - bliss

 

Ο Τόλης Φωτιτζίδης απλά και φυσικά, με το #generosityproject του μας δείχνει πώς όλοι έχουμε κάτι στην καρδιά μας που θέλουμε να πούμε. Κάθε μέρα έχει διαφορετικό/ή καλεσμένο/η και είμαστε όλοι άνθρωποι της διπλανής πόρτας.

Δεν κάνουμε υπερπαραγωγές, δεν είμαστε celebrities, είμαστε όμως κύτταρα του συνόλου που ονειρευόμαστε, δημιουργούμε, προσπαθούμε, απογοητευόμαστε, χαιρόμαστε, στεναχωριόμαστε, πεισμώνουμε, μαθαίνουμε, αγαπάμε και προχωράμε!

Έτσι λοιπόν είχα τη χαρά να συμμετέχω κι εγώ σε μία live κουβεντούλα μαζί του την οποία όσοι/ες θέλετε μπορείτε να παρακολουθήσετε σε αυτό το link.

Το bliss είναι μέσα σε όλους/ες μας!! Μένει μόνο να του δώσουμε χώρο να εκφραστεί!

http://bit.ly/2t1oDQu

περισσότερες πληροφορίες για το #generosityproject μπορείτε να δείτε εδώ:

http://www.toleemedia.com/generosity-project-16-feat-christie-kostara/

 

2 ερωτήσεις που φωτίζουν τον δρόμο για μια καλύτερη ζωή

follow your heart

Ποια είναι η αλήθεια μου; η αλήθεια μου φανερώνεται μέσα από τα συναισθήματα μου, μέσα από τις αισθήσεις μου, το σώμα μας γνωρίζει γι αυτό είναι σημαντικό να μάθουμε να το ακούμε. Όταν μου προτείνουν να κάνω κάτι και ξέρω αυθόρμητα αν θέλω ή όχι, όταν συναντώ έναν άνθρωπο και χωρίς πολλά πολλά ξέρω αν τον συμπαθώ ή όχι, όταν μου αναθέτουν μια δουλειά και είμαι ενθουσιασμένη ή όχι, όταν νευριάζω, όταν συγκινούμαι,  όταν σφίγγεται το στομάχι μου, όταν τρέμουν τα χέρια μου, όταν χτυπάει πιο γρήγορα η καρδιά μου. Όλα αυτά είναι η αλήθεια μου και αν μάθω να κρατάω επαφή με όλα αυτά τότε μπορώ και να επιλέξω τι θα κάνω με αυτά.

Συνειδητό & υποσυνείδητο: ο εγκέφαλος έχει δύο επίπεδα λειτουργίας, το συνειδητό, είναι όλα αυτά που καταλαβαίνω, και το υποσυνείδητο, είναι όλα αυτά που γίνονται χωρίς να το καταλαβαίνω (πχ, η ομιλία, η γραφή, δεν καταλαβαίνω πώς ακριβώς το κάνει ο εγκέφαλος μου αλλά το κάνει να συμβαίνει), ένα βήμα παραπέρα είναι όλα αυτά που έχουν καταχωρηθεί εκεί και δεν καταλαβαίνω πώς αλλά επιδρούν στη ζωή μου. Αν στο υποσυνείδητο μου έχει καταχωρηθεί ότι θα αποτύχω στη ζωή μου τότε θα λειτουργώ ανάλογα και δεν θα καταλαβαίνω γιατί δεν πετυχαίνω αυτά που θέλω.  Όλοι μας έχουμε καταχωρήσει κάτι λάθος, όλοι μας! Απλά χρειάζεται περισσότεροι να καταλάβουμε ότι από εκεί ξεκινάνε όλα, και τα προβλήματα αλλά κυρίως οι λύσεις.

Άρα αν θέλουμε μια καλύτερη ζωή χρειάζεται να προσέχουμε 2 πράγματα: τι νιώθω και τι συμβαίνει στη ζωή μου, έτσι έχω επαφή με τον εαυτό μου & με τα όνειρα μου και παίρνω τη δύναμη στα χέρια μου και κάνω τη ζωή μου έτσι όπως την θέλω.

2 είναι οι ερωτήσεις φάρος:

  1. Τι νιώθω; Μέσα στη διάρκεια της μέρας μπορώ να με ρωτάω και να απαντάω, οποιαδήποτε στιγμή. Έτσι μαθαίνω και θυμάμαι να έχω επαφή με τον εαυτό μου.
  2. Είναι η ζωή μου όπως την θέλω ενώ προσπαθώ; Σημαντική σημείωση εδώ είναι το ότι προσπαθώ, γιατί χωρίς προσπάθεια δε γίνεται τίποτα! Αν λοιπόν προσπαθώ αλλά δε γίνεται αυτό που θέλω τότε σημαίνει ότι κάτι στο υποσυνείδητο μου το εμποδίζει.

Δεν υπάρχει απόλυτη συνταγή για μια αληθινή, καλή ζωή γιατί δε μαγειρεύεται, μόνο βιώνεται μέσω των αισθήσεων και της πραγματικότητας μας και εκεί χρειάζεται να μάθουμε να κοιτάμε με γενναιότητα, αγάπη και επίγνωση.

Ότι μας συγκινεί μας βάζει σε δράση

Τα συναισθήματα μας δείχνουν τον δρόμο προς την αλήθεια μας όμως δε μας έχει μάθει κανείς πώς να τα βιώνουμε. Αντιθέτως μεγαλώνουμε με μια εμμονή να είμαστε πάντα χαρούμενοι άνθρωποι και οποιαδήποτε απόκλιση από τον ουτοπικό αυτόν στόχο θεωρείται εχθρική και τρέχουμε να κατατροπώσουμε τα συναισθήματα μας. Έτσι σιγά σιγά γινόμαστε πάγοι, ακίνητοι, ψυχροί και ανίκανοι να ανταποκριθούμε σε οποιαδήποτε κίνηση/ συγκίνηση.

Πόσο διαφορετική θα ήταν η ανθρωπότητα εάν αντί για στόχο την χαρά είχαμε την αλήθεια; Προς Θεού, δεν έχω καμία μαζοχιστική τάση, φυσικά και αγαπάω την χαρά και την επιθυμώ στη ζωή μου όμως ωρίμασα. Ωρίμασα και έμαθα ότι αυτό όχι μόνο δεν είναι εφικτό αλλά είναι και απάνθρωπο. Πώς να είμαι χαρούμενη όταν βλέπω παιδιά να πεθαίνουν; Πώς να μη λυπηθώ; Πώς να μην κλάψω; Τι είδους διαστροφή θα είχα αν έμενα κολλημένη στην χαρά; Ποια χαρά; Ψεύτικη χαρά, ψεύτικοι άνθρωποι, ψεύτικες σχέσεις.

feelings

Το ψέμα προς τον εαυτό μας είναι βία. Γιατί με βία σπρώχνουμε στα βάθη της ψυχής μας τα αληθινά μας συναισθήματα. Με βία απωθούμε την αλήθεια μας και με βία απαντάμε σε όποιον πάει να την βγάλει στην επιφάνεια. Αν θυμώσω και αρνηθώ την αλήθεια μου, την επόμενη φορά που θα με νευριάσεις θα σου κάνω ένα ξέσπασμα μούρλια, γιατί ποιος είσαι εσύ χρυσέ μου να ανακατεύεις την αποθήκη που έχω πετάξει μέσα όλη την αλήθεια μου; Πάρε ένα ξέσπασμα τώρα γιατί δεν ξέρω τι άλλο να κάνω. Ξέρω μόνο ότι θέλω να είμαι χαρούμενη κι εσύ με ταράζεις.

Σας θυμίζει κάτι αυτή η περιγραφή; Σας θυμίζει κάτι η λέξη συγκίνηση; Μήπως σας φέρνει στο μυαλό την λέξη «κίνηση»; Αν δε συγκινηθώ πώς θα μπω σε δράση; Αν δεν έχω επαφή με την αλήθεια μου πώς θα μάθω να τη διαχειρίζομαι; Πώς θα μάθω να την ικανοποιώ; Πώς θα μάθω να ακούω τους άλλους αν αρνούμαι να ακούσω εμένα; Πώς αλλιώς θα κάνω αυτόν τον κόσμο πιο όμορφο;

Έχω την ευλογία, εδώ και λίγο καιρό να υλοποιώ μια ομάδα ψυχικής ενδυνάμωσης για εφήβους, αυτό που επιβεβαιώνεται κάθε μα κάθε φορά είναι πόσο τεράστια ανάγκη έχουμε όλοι μας να μας ακούει και να μας καταλαβαίνει κάποιος αληθινά και πόσο μας πονάει όταν αυτό δε συμβαίνει. Όμως πώς να καταλάβω έναν άλλον άνθρωπο αν δεν καταλαβαίνω εμένα;

Σήμερα αυτές τις χύμα σκέψεις, που Θεός να τις κάνει άρθρο ή οτιδήποτε, τις αφιερώνω στα παιδιά που έφυγαν και στα παιδιά που μένουν να μου θυμίζουν ότι υπάρχει ελπίδα, να φτιάξουμε έναν κόσμο όπου με αγάπη και αλήθεια θα σταθούμε γενναία απέναντι στην βία και το ψέμα.

Στους ήρωες μου με αγάπη,

Χρυσάνθη

Η ενέργεια μας δεν καταστρέφεται, μόνο στρέφεται εκεί που της δείχνουμε να πάει

your beautiful mind

Είχα καιρό να γράψω όμως η ανάγκη να μοιραστώ υπάρχει πάντα μέσα μου. Είναι ξέρετε αυτή η ενέργεια, ότι κι αν είναι αυτό που θέλουμε να κάνουμε, που δε χάνεται απλά περιμένει την κατάλληλη στιγμή να της δώσουμε διέξοδο, υπάρχει περίπτωση να το κάνουμε λαμβάνοντας προαιρετικά την απόφαση, κοινώς χωρίς να χρειαστεί να φτάσουμε στο αμήν ή λαμβάνοντας υποχρεωτικά την απόφαση να εκφραστούμε, αυτό καμιά φορά εμπεριέχει τον κίνδυνο της άτσαλης ή ακόμα και της επικίνδυνης έκφρασης.

Είμαστε ενέργεια, είτε το δούμε από νευρολογικής άποψης, δηλαδή ότι οι συνάψεις του μυαλού μας παράγουν ενέργεια ικανή να φωταγωγήσει ένα δωμάτιο, είτε το δούμε με μια πιο εναλλακτική ματιά, πάλι στο ίδιο καταλήγουμε. Η βασική αρχή διατήρησης της ενέργειας λέει ότι η ενέργεια δεν καταστρέφεται απλώς αλλάζει μορφές, η συνολική ποσότητα μένει πάντα ίδια.

Εμείς τι κάνουμε με την ενέργεια μας; Πώς και πού την διοχετεύουμε; Σε ποιον και σε τι; Για ποιον λόγο και με ποια αφετηρία; Την αλληλευγγύη ή το συμφέρον; Τη διαμάχη ή την επικοινωνία; Τον φόβο ή την αγάπη; Όλα πάνω κάτω την ίδια ποσότητα ενέργειας θέλουν, απλά χρειάζεται να επιλέξουμε τι θα την κάνουμε. Αν δεν αξιοποιήσουμε για καλό την ενέργεια μας θα διοχετευθεί σε κάτι κακό.

Είμαστε έξυπνα όντα αλλά χωρίς τον κατάληλο προσανατολισμό καταλήγει η εξυπνάδα μας να γίνεται πονηριά, η δημιουργικότητα μας μηχανορραφία και η χαρά μας θλίψη. Μήπως ήρθε η ώρα να αλλάξουμε κατεύθυνση;

Η ενέργεια μας δεν καταστρέφεται, μόνο στρέφεται εκεί που της δείχνουμε να πάει. Εσείς τι επιλέγετε να κάνετε με τη δική σας;

 

Η Χρυσάνθη Κωστάρα μιλάει στην εκπομπή “Πάρτε Θέση” για το μαθησιακό προφίλ και τον επαγγελματικό προσανατολισμό

“Πάρτε Θέση” στην TV100 με την Χριστίνα Κανατάκη

 

 

Καλές Γιορτές!

blissful wishes

Επαγγελματίας ή Άνθρωπος;

Εάν μας φαίνεται εύλογη αυτή η ερώτηση τότε σημαίνει ότι όντως έχει περάσει ο διαχωρισμός αυτός μέσα μας, όμως νιώθω και θα βγω αληθινή, πως η νέα τάση στην ανθρωπότητα είναι ο επαγγελματίας άνθρωπος. Ότι δουλειά κι αν κάνουμε.

Ο λόγος που αγαπάω τη συμβουλευτική επαγγελματικού προσανατολισμού είναι γιατί βοηθάω τους ανθρώπους να παντρέψουν τον επαγγελματισμό με την ανθρωπιά. Κάθε φορά που ένας από τους ανθρώπους που δουλεύουμε μαζί βλέπει την αλήθεια του και δραστηριοποιείται προς αυτήν, το εσωτερικό μου χαμόγελο λάμπει!

Μας μάθανε ότι για να είναι κάποιος αποτελεσματικός επαγγελματίας δεν πρέπει να έχει ευαισθησίες και πρέπει να αποφασίζει ψυχρά. Γιατί; Προσωπικά έχω ακούσει κατά καιρούς (και μιλάμε για πολλούς «καιρούς» εργασίας σε εταιρικό περιβάλλον) διάφορα όπως «ωραία ιδέα αλλά πολύ ρομαντική, εδώ είμαστε εταιρία», ένας παλιότερος Διευθυντής μου είχε πει «πρέπει να γίνεις πιο σκληρή για να επιβιώσεις σε ένα εταιρικό περιβάλλον» και άλλα πολλά σε ανάλογο ύφος.

Δεν τον κατηγορώ γιατί φαινόταν πραγματικά να ανησυχεί για μένα . Δεν φταίει αυτός γιατί μας έχουν μάθει λάθος ότι για να επιβιώσεις χρειάζεται να είσαι σκληρός, ψυχρός, αναίσθητος, ασυγκίνητος, ανέκφραστος. Καλώς ή κακώς αυτό ήταν ανεπίτρεπτο για την ιδιοσυγκρασία μου,  ευτυχώς, γιατί με αυτόν τον τρόπο πέτυχα όλα όσα έχω πετύχει και δεν τα πήγα άσχημα, αφού κάνω δύο δουλειές που υπεραγαπώ και εθελοντισμό που υπερδημιουργώ (ακόμα και λέξεις σαν αυτήν εδώ). Τα πήγα όμορφα όχι επειδή είμαι καμιά διάνοια αλλά χάρη στην ανθρωπιά και στην αλήθεια μου που κάνουν τους συνεργάτες μου να με εκτιμούν και να με εμπιστεύονται.

Είναι ακριβώς οι ευαισθησίες μας που μας κάνουν καλύτερους επαγγελματίες, είναι η δουλειά μας ο τρόπος που συνδεόμαστε με την κοινωνία και είναι ο τρόπος για να αλλάξουμε τον κόσμο.

Για να μπορούμε όμως να εργαζόμαστε σαν ολοκληρωμένοι άνθρωποι και όχι αποκομμένοι από την αλήθεια μας, είναι απαραίτητο να επιλέγουμε μια δουλειά την οποία και θέλουμε, και μπορούμε και μας ταιριάζει να κάνουμε. Αυτό είναι το λεγόμενο bliss. Όταν αυτά τα τρία παντρεύονται τότε μπαίνουμε στην κατηγορία επαγγελματιών που συνδυάζουν την εργασία με την ανθρωπιά. Τότε μπαίνουμε στη στρατιά των ανθρώπων που μέσα από το επάγγελμα τους αλλάζουνε τον κόσμο. Οι λεγόμενοι επαγγελματίες άνθρωποι.

paradise-white

Το ξέρατε ότι μπορεί να είστε πιο κοντά απ’ όσο φαντάζεστε στο bliss σας αλλά να μην μπορείτε να το νιώσετε;

αυτο που ζω το θέλω

 

Το ξέρατε ότι υπάρχει περίπτωση να κάνετε ήδη αυτό που είναι το bliss σας αλλά να μην μπορείτε να το νιώσετε λόγω χαμηλής αυτοεκτίμησης; Η χαμηλή αυτοεκτίμηση μας κάνει να βλέπουμε το περιβάλλον εχθρικό και να εισπράττουμε απαξίωση, υποτίμηση, αρνητικότητα, κλπ που δεν υπάρχουν ουσιαστικά. Είναι σα να φοράμε γυαλιά που παραμορφώνουν την πραγματικότητα μας με αποτέλεσμα να μην μπορούμε να νιώσουμε ικανοποίηση μέσα από την αλληλεπίδραση που προκύπτει από το επάγγελμα μας.

Το ξέρατε ότι υπάρχει περίπτωση να κάνετε ήδη αυτό που είναι το bliss σας αλλά να σας το επέβαλαν χωρίς να μπορείτε να το διαπραγματευτείτε  με αποτέλεσμα να βγάζετε άρνηση και να μην μπορείτε να νιώσετε πόσο σας ταιριάζει; Όταν μια επιλογή δεν την νιώθουμε δική μας δεν μπορούμε να την αγκαλιάσουμε και να την χαρούμε.

Το ξέρατε ότι υπάρχει περίπτωση να κάνετε ήδη αυτό που είναι το bliss σας αλλά το εργασιακό περιβάλλον να μην επιτρέπει την υγιή του έκφραση με αποτέλεσμα να μην μπορείτε να νιώσετε πόσο σας ταιριάζει; Ωστόσο όταν μπούμε στη διαδικασία της αυτογνωσίας μπορούμε να επαναπροσδιορίσουμε τα όρια μας, να επικοινωνήσουμε τις ανάγκες μας, να δρομολογήσουμε αλλαγές και να διεκδικήσουμε όσα μας αξίζουν.

Γι αυτό αγαπώ το Άριστον Τεστ, γιατί λαμβάνει υπόψη την ολότητα μας και με βοηθάει να βοηθάω ουσιαστικά, αξιόπιστα και με ταχύτητα τους ανθρώπους που έρχονται να δουλέψουμε μαζί. Η εμπιστοσύνη που έχω σε αυτό το εργαλείο και η αγάπη που έχω σε αυτό που κάνω, είναι ο συνδυασμός που κάνει την εμπειρία της συμβουλευτικής μοναδική και πλούσια για τον κάθε άνθρωπο ξεχωριστά.