Στεφανία Τσακιράκη – Bliss In Action: Ένα «χαραμισμένο» μυαλό στο παιδαγωγικό, η μετανάστευσή της στο Παρίσι και το νέο της blissful ταξίδι στον κόσμο της Art Τherapy

/in /by

Θέλεις να μας παρουσιάσεις τον εαυτό σου και με τι ασχολείσαι; Πως ήρθε στο δρόμο σου το Find Your Bliss;

Ονομάζομαι Στεφανία Τσακιράκη και ασχολούμαι με τη θεραπεία μέσω της τέχνης και των βιβλίων. Τα παραπάνω αποτελούν κομμάτια της Art Therapy, τα οποία εξασκώ είτε μέσω ατομικών συνεδρίων είτε μέσω ομάδων. Βέβαια μέσω των ατομικών συνεδρίων, χρησιμοποιώ ακόμη περισσότερα εργαλεία, έχει να κάνει πάντα με το άτομο που έχω απέναντί μου και το ονομάζω αντί για Art Therapy, Your Therapy. Οπότε ανάλογα με τους στόχους και με τις κλίσεις του κάθε ατόμου μπορεί να συνδυάσουμε από όπερα και ποίηση, μέχρι έργα τέχνης, βιβλία, γενικότερα οτιδήποτε μας προκαλέσει έμπνευση προς όφελος του ατόμου. Κάτι ανάλογο ισχύει και στις ομαδικές συνεδρίες, όπου πάντα χρησιμοποιούμε την τέχνη ως εργαλείο για  να συνδεθούμε με διάφορες ποιότητες μέσα μας ή να κάνουμε μία εσωτερική ενδοσκόπηση. Σκοπός μας μπορεί να είναι η αποδοχή, η αυτοφροντίδα, η αυτοπεποίθηση και κάθε φορά χρησιμοποιούμε την τέχνη γιατί είναι ένα πάρα πολύ όμορφο εργαλείο που καθρεφτίζει πολλά πράγματα μέσα μας.

Από την άλλη, είμαι δημιουργός κι ενός βιβλίου που ονομάζεται Η τέχνη μου να είμαι εγώ, το οποίο βρίσκεται και επίσημα πλέον σε κυκλοφορία. Το βιβλίο αυτό μού δίδαξε πως όταν το bliss είναι οδηγός σου, μπορείς να είσαι αυτός που πραγματικά θέλεις και κυρίως αξίζεις να είσαι χωρίς να κάνεις εκπτώσεις. Δεν θεωρώ πως είναι το παιδί μου, αλλά πως εγώ είμαι το παιδί του, γιατί με έκανε να ψηλώσω, να μεγαλώσω, να ενηλικιωθώ ψυχικά με πάρα πολλούς τρόπους. Είναι ένα κάλεσμα για τον καθένα να ανακαλύψει τον εαυτό του, παρά μία καθοδήγηση, εξού κα ο τίτλος του.

Η όλη μου επαγγελματική πορεία ήταν κάπως σπειροειδής. Ξεκίνησα από τις ανθρωπιστικές σπουδές, συγκεκριμένα από το παιδαγωγικό τμήμα στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Όταν έκανα όμως την πρακτική μου άσκηση συνειδητοποίησα πως δεν έβλεπα τον εαυτό μου μέσα στα ελληνικά δημόσια σχολεία, γιατί παρατήρησα πως κατά κάποιον τρόπο άρχισαν να με μεταμορφώνουν σε δασκάλους που δε συμπαθούσα ως παιδί. Παράλληλα, τελείωσα μία δραματική σχολή και ασχολούμουν και με τη yoga όπου περνούσα πολύ καλύτερα από την πρακτική μου. Κάπως έτσι λοιπόν δημιούργησα ένα χώρο δημιουργικής απασχόλησης για παιδιά, όπου εγώ έκανα κυρίως aerial yoga και η συνάδελφός μου ασχολούταν με τη ζωγραφική. Ήταν μέσα από αυτά τα εργαστήρια ζωγραφικής που έκανε η συνάδελφός μου που ήρθα σε επαφή με την τέχνη και την ερωτεύτηκα. Οπότε η σχέση μου με την τέχνη μετράει κοντά στα 6 χρόνια, κάπως έτσι ξεκίνησε, πολύ αυθόρμητα. Ήταν βέβαια και η μετακόμιση μου στο Παρίσι που έπαιξε καταλυτικό ρόλο στο να έρθω σε ακόμη στενότερη επαφή μαζί της και κυρίως με την τέχνη των μουσείων.

Παρατηρώντας στην ουσία, ποια ήμουν μέσα στο χώρο δημιουργικής απασχόλησης που είχα στη Θεσσαλονίκη, είδα ότι αυτό που με ενδιέφερε περισσότερο ήταν τα ψυχολογικά οφέλη προς τα παιδιά και τις οικογένειες. Και συνδυάζοντας αυτά τα δύο, τη θεραπεία και τα ψυχολογικά οφέλη της τέχνης, τρύπωσε στο μυαλό μου η Art Therapy. Εντωμεταξύ πρέπει να μην το είχα καν ακουστά τότε.

Κάπου εκεί προέκυψε και το Find Your Bliss ενώ είχα πάρει ήδη την απόφαση να κάνω μεταπτυχιακές σπουδές στο Παρίσι πριν μετακομίσω. Είχα παρακολουθήσει μία ομιλία της Χρυσάνθης στο Μακεδονία Palace, στην οποία είχα πάει λόγω ενός φίλου μου που δεν ήξερε με τι ήθελε να ασχοληθεί στη ζωή του. Τελικά εκείνος δεν έκανε κάτι αλλά εγώ είχα αγαπήσει τη Χρυσάνθη και την προσέγγισή της. Πριν φύγω λοιπόν για Παρίσι, είπα στον εαυτό μου: Γιατί να μην πάω να κάνω εκείνο το τεστ που μου είχε κάνει τόση εντύπωση, κυρίως για να βεβαιωθώ ότι η Art Therapy είναι αυτό που πραγματικά μου ταιριάζει.

Ήμουν ανέκαθεν της φιλοσοφίας Δοκίμασε και βλέπεις. Και γενικά σαν άνθρωπος, ήθελα πάντα να κάνω κάτι που να με γεμίζει. Δεν μπορούσα να κάνω κάτι μόνο και μόνο για τα χρήματα, ήθελα να έχω και ένα σκοπό. Οπότε το Find Your Bliss, ήρθε ως μία ανάγκη να επιβεβαιώσω αυτό που μου είχε έρθει τότε στο μυαλό ως έμπνευση.

Πως ήταν η εμπειρία σου στο Find Your Bliss;

Βρήκα πολλά περισσότερα στο Find Your Bliss από ότι περίμενα. Θυμάμαι μάλιστα το πόσο λυτρωτικά ήταν για μένα τα αποτελέσματα του τεστ σύμφωνα με τα οποία τα επαγγέλματα υγείας ήταν αυτά που μου ταίριαζαν λιγότερο. Γιατί όταν είχα γράψει καλά στις Πανελλήνιες, όλοι μου έλεγαν ότι θα χαραμιζόμουν στο παιδαγωγικό και θα γινόμουν μια ακόμη δασκαλίτσα και πως έπρεπε να πάω να σπουδάσω ιατρική. Δεν φαντάζεσαι πόσες φορές έχω ακούσει από τον κύκλο μου ότι είμαι χαραμισμένο μυαλό. Οπότε όλο αυτό νομίζω ήταν η μεγαλύτερη λύτρωση.  Και ξέρεις είναι πολύ σκληρό να ακούς μία τέτοια ατάκα, ειδικά σε μία τόσο νεαρή ηλικία, γιατί εγώ θέλω το μυαλό μου να εξυπηρετεί εμένα και να κάνει εμένα ευτυχισμένη.

Γενικά, η όλη συνάντηση με τη Χρυσάνθη ήταν πάρα πολύ όμορφη και η συζήτηση μετά σχετικά με τα αποτελέσματα, η στάση της απέναντι μου, το αίσθημα ότι με καταλαβαίνει και με φροντίζει, ήταν όλα πολύ ωραία σαν εμπειρία. Όλα τα αποτελέσματα που έβγαλε το τεστ, ήταν απόλυτα συμβατά με το Art Therapy και θυμάμαι να φεύγω πάρα πολύ χαρούμενη και πάρα πολύ γεμάτη.

Θυμάσαι τον εαυτό σου πριν το Bliss; Σε τι διέφερε με εκείνον μετά τη συμβουλευτική;

Με πέτυχε σε μία τόσο μεταβατική φάση της ζωής μου είναι η αλήθεια. Είχα μία δική μου επιχείρηση, το χώρο δημιουργικής απασχόλησης, και αποφασίζουμε να την κλείσουμε. Ένιωθα κατά κάποιον τρόπο τότε ότι η Ελλάδα για μένα επαγγελματικά είχε τελειώσει κι έτσι παίρνω την απόφαση να μετακομίσω στο εξωτερικό. Αυτό που μου έδωσε το Find Your Bliss ήταν αυτή η σιγουριά. Ότι εκεί που θα πας, θα βρεις αυτό που θέλεις γιατί αυτό είναι το bliss σου. Λειτούργησε δηλαδή σαν προστασία σε αυτό το μεγάλο ρίσκο που θα έπαιρνα. Αργότερα εννοείται πως μού ήρθαν απορρίψεις από το χώρο, με κυριότερη αυτή της εισόδου στο μεταπτυχιακό πάνω στην Art Therapy στη Σορβόννη. Αλλά ποτέ δεν είχα δεύτερες σκέψεις εάν αυτό είναι όντως για μένα. Όταν καθάρισε το  μυαλό μου, απλά κάθισα και τα έβαλα κάτω και είπα: Οκέυ, εφόσον δεν γίνεται έτσι, τότε πως; Όταν το κέντρο σου βρίσκεται κάπου, οτιδήποτε και να γίνει, δεν σε αφήνει το ίδιο σου το bliss να απομακρυνθείς από αυτό. Αυτή η απόρριψη ήταν ένα είδος ψυχικής ενηλικίωσης.

Θέλεις να μας περιγράψεις ποιο ακριβώς είναι το bliss της Στεφανίας;

Το bliss μου είναι να στηρίζω ανθρώπους στο προσωπικό τους μονοπάτι μέσω της ψυχικής δημιουργικότητας. Αυτό που κάνω το ονομάζω Art & Book Therapy αλλά στην πορεία θέλω να ανακαλύπτω μαζί με το άτομο οποιοδήποτε εργαλείο μπορεί να τον βοηθήσει να γίνει ο ίδιος ο θεραπευτής του εαυτού του. Δεν θέλω να λέγομαι εγώ η θεραπεύτρια της διαδικασίας, θεωρώ πως όλοι μας έχουμε έναν εσωτερικό θεραπευτή,  οπότε νομίζω ότι το bliss μου είναι να στηρίζω τους ανθρώπους να ανακαλύπτουν δημιουργικά και να αφυπνίζουν τον εσωτερικό τους θεραπευτή.

Τι θα ήθελες να πεις σε κάποιον που δυσφορεί στην εργασιακή του καθημερινότητα ή και σε ένα νέο που αμφιταλαντεύεται για τις σπουδές που θα ακολουθήσει;

Αρχικά παρατήρησε τι είναι αυτό που σε κάνει να δυσφορείς. Δεν είμαι άνθρωπος που θα πει στον άλλον παράτα τη δουλειά σου τώρα, αλλά είμαι περισσότερο της προσέγγισης Οκέυ είναι αυτή η κατάσταση, αναγνωρίζουμε ότι δεν σε εξυπηρετεί, αλλά πριν αποφασίσεις το οτιδήποτε, μείνε με αποδοχή και άκου τι είναι αυτό που θέλει να σου πει. Οπότε στην ουσία να πάρεις κάτι για σένα από όλη αυτή την εμπειρία. Και μετά θα του έλεγα να πάει στη Χρυσάνθη, το έχω προτείνω ουκ ολίγες φορές άλλωστε! Πριν φύγεις από τη δουλειά σου, φρόντισέ σε στο εργασιακό κομμάτι και μετά βλέπεις τι θα κάνεις.

 Όσο για τον νέο και τις σπουδές, αρχικά κάνε ένα τεστάκι με τη Χρυσάνθη και παρατήρησε που απολαμβάνεις περισσότερο τον εαυτό σου. Εκεί πέρα ξεκίνα να αναζητάς τι μπορείς να κάνεις. Βγάλε από το μυαλό σου ποια σχολή έχει υψηλά ή χαμηλά μόρια, ποια έχει υψηλότερη απορροφησιμότητα και ποια όχι, απλά αφουγκράσου το που σε απολαμβάνεις. 

Τι θα έλεγες στον παλιό σου εαυτό;

Αχ και να ήξερες τι υπέροχα πράγματα σε περιμένουν! Και τον παλιό μου και το σημερινό εαυτό τους αγαπώ πάρα πολύ. Αλλά ξέρεις τι άλλο θα του έλεγα; Αυτή τη φράση Κάνε το χόμπι σου επάγγελμα και δεν θα χρειαστείς να δουλέψεις ποτέ, εγώ την είχα οδηγό μου αλλά πολύ παραφρασμένη. Δηλαδή σε αυτό το χώρο δημιουργικής απασχόλησης που είχα, δούλευα, αλλά οικονομικά ήταν χόμπι. Για αυτό το λόγο δεν μπορούσε να είναι το bliss μου γιατί ναι μεν έκανα πράγματα που πραγματικά αγαπούσα, αλλά δεν ευημερούσα από αυτό και έφτανε το τέλος του μήνα και δεν μπορούσα να συντηρηθώ. Οπότε δεν πρέπει να κάνουμε το χόμπι μας επάγγελμα, αλλά το bliss μας επάγγελμα. Ο στόχος δεν είναι να μην δουλέψεις ποτέ στη ζωή σου, ο στόχος είναι να απολαμβάνεις τη δουλειά σου.

Πως θα ήθελες να κλείσεις αυτή τη blissful συνέντευξη;

Με μία ευχή θα κλείσω. Το να μπορέσει κάθε άνθρωπος να είναι συνειδητός και να μπορέσει να βιώσει την παρουσία της έμπνευσης στη ζωή του γιατί νιώθω πως εμένα ήταν η έμπνευση που ήρθε και μου ψιθύρισε κάποια μέρα την Art Therapy. Ήταν η έμπνευση που μου είπε ξεκίνα ένα ταξίδι για τη δημιουργία ενός βιβλίου. Την άκουσα, την ακολούθησα και βίωσα αυτό το απίστευτο βίωμα του Bliss In Action. Αυτό το βίωμα εύχομαι να το ζήσουν όλοι οι άνθρωποι.

Στεφανία Τσακιράκη

«Όταν το κέντρο σου βρίσκεται κάπου, οτιδήποτε και να γίνει, δε σε αφήνει το ίδιο σου το bliss να απομακρυνθείς από αυτό.»

Συνέντευξη: Κωνσταντίνος Σουλιώτης, Bliss in Action Columnist

 

Μία σύντομη περιγραφή του βιβλίου της Στεφανίας «Η τέχνη μου να είμαι εγώ» από τις εκδόσεις Φυλάτος: Η τέχνη μου να Είμαι εγώ – Εκδόσεις Φυλάτος | Fylatos Publishing

Η τέχνη μου να Είμαι εγώ είναι ένα εσωτερικό πρωτίστως ταξίδι 17.653 χιλιομέτρων, σε είκοσι τρία μουσεία της Ευρώπης, με στόχο την αναζήτηση της αγάπης, εκεί που πολλοί θεωρούν πως δεν έχει θέση. Όμως, το κλειδί για να αναγνωρίσουμε πως η αγάπη υπάρχει παντού, είναι να τη βρούμε πρώτα μέσα μας. Εγώ μέσα σ’ αυτό το ταξίδι την θαύμασα έξω μου, μέσα από αμέτρητα φωτογραφικά κλικ αυθόρμητων στιγμών αγάπης μέσα στο μουσείο, αλλά και την απόλαυσα να δουλεύεται μέσα μου μέρα με τη μέρα.

Το “Είμαι εγώ” είναι η έκφραση της εσωτερικής μας ελευθερίας. Μόνο όταν κάποιος φτάσει στο να μπορεί να απολαμβάνει (κι όχι απλώς να αναλαμβάνει) την ευθύνη της ζωής και της ευτυχίας του μπορεί να πει με ειλικρίνεια αυτές τις λέξεις. Και για να φτάσει να το κάνει αυτό χρειάζεται, σαν τον καλλιτέχνη, να ψάξει τα εργαλεία που θα τον βοηθήσουν. Το βιβλίο αυτό δεν δείχνει έναν συγκεκριμένο τρόπο, αλλά ενθαρρύνει τους αναγνώστες να αναζητήσουν τα εργαλεία που τους εξυπηρετούν και να καλλιεργήσουν τη δική τους τέχνη, ώστε να κάνουν τη ζωή τους το σπουδαιότερό τους έργο τέχνης. Γιατί αξίζει!

Θέλω να πιστεύω πως το βιβλίο αυτό θα προκαλέσει πολλές εσωτερικές κι εξωτερικές συζητήσεις. Μέσα από ένα συνδυασμό κειμένου και φωτογραφιών, ο αναγνώστης έρχεται αντιμέτωπος με πολλά ερωτήματα, τα οποία ίσως περιμένουν χρόνια τώρα τις απαντήσεις τους. Ποια/ος είμαι σήμερα; Με αποδέχομαι; Με αγαπώ μέσα στην ολότητά μου; Ποιος καθορίζει το “είμαι” μου; Ποια μπορεί να είναι η δική μου τέχνη για το ”Είμαι εγώ”; Ποια/ος θέλω και αξίζω να είμαι σήμερα;

Teens Bliss in Action: Υποστηρίζοντας την προσπάθεια μιας έφηβης να μπει στη Νομική

/in /by

Τι σε ώθησε να στραφείς στην Find Your Bliss Συμβουλευτική;

Η ανάγκη μου να υποστηρίξω την κόρη μου στην προσπάθεια της για τη Νομική Θεσσαλονίκης.

Πώς θα περιέγραφες τη δική σου εμπειρία bliss; Μπορείς να περιγράψεις το πριν και το μετά;  

Και στις δυο μας (μαμά και κόρη) μας άρεσε η θετικότητα και η οικεία προσέγγιση από την πρώτη στιγμή, στο τηλέφωνο και στο γραπτό κείμενο του email για το πώς να συμπληρώσει το ερωτηματολόγιο. Στη συνέχεια, από κοντά, ο χώρος ήταν λιτός και όμορφος, σε ισόγειο, δίπλα σε πάρκο (και με εύκολο παρκάρισμα για τη μαμά). Η δε συνάντηση, ε, ξεπέρασε τις προσδοκίες μου ως μαμά. Με τη θετικότητα στο λόγο της Χρυσάνθης και τον τρόπο που έστηνε τη δομή των αποτελεσμάτων. Με ρυθμό που ήταν εύκολα κατανοητός για το παιδί, με χαριτωμένες λέξεις να της τραβά την προσοχή, με παύση και ενεργητική ακρόαση κάθε φορά που το παιδί έλεγε κάτι. Η κόρη μου “κρεμόταν” από το στόμα της και ήταν εμφανές ότι την έχει συνεπάρει η διαδικασία. Από πλευράς μου, βρήκα πολλές απαντήσεις για … μένα την ίδια, που είμαι με δυο πτυχία και πατέρα εισαγγελέα (ψέμματα, άλλη δουλειά κάνει ο πατέρας μου).

Η ανάλυση της Χρυσάνθης μου έδωσε απαντήσεις για το πώς λειτουργεί και το δικό μου μυαλό. Ήταν μια συναρπαστική εμπειρία. Φύγαμε με το παιδί ανακουφισμένο ότι έχει κάνει σωστή επιλογή κλάδου. Αυτό είπε και στον πατέρα της, ότι ανέβηκε η αυτοπεποίθηση της με τα όσα άκουσε (αξία ανεκτίμητη). Στη συνέχεια η Χρυσάνθη μας απέστειλε όλο το γραπτό υλικό. Α, επίσης μας πρότεινε (και το κάναμε) να ηχογραφήσουμε την συνάντηση μας, και έτσι την άκουσε και ο άνδρας μου, πατέρας της κόρης μου. Κι αυτό ανεκτίμητο. Ευχαριστούμε Χρυσάνθη

Και τώρα; Σε ποιο στάδιο βρίσκεσαι σχετικά με την υλοποίησή του και πόσο καιρό σου πήρε να γίνουν οι απαραίτητες διεργασίες μέσα σου και έξω σου;

Έγιναν ήδη στο α’ 24ωρο. Από τότε, το παιδί, εφάρμοσε όλες τις πρακτικές τεχνικές όπως το να διαβάζει παρέα με φίλη της, κάθε φορά που τρώει ζόρι από το πολύ διάβασμα.Και ναι πράγματι διαβάζουν, όταν κλείνουν την πόρτα, όσο απίστευτο κι αν ακούγεται!

Χρειάστηκε να ξεβολευτείς; Εάν ναι, τι σε κάνει να ξεπερνάς τις δυσκολίες και τα εμπόδια που συναντάς;

Όχι, ήταν ιδιαίτερα εύκολο, χωρίς να ξεβολευτώ εγώ ως μητέρα ή το παιδί μου ως συμμετέχουσα στην αξιολόγηση από την Χρυσάνθη

Τι θα ήθελες να πεις στον κόσμο που δυσφορεί στην εργασιακή του καθημερινότητα ή/και σε έναν νέο που τώρα θα επιλέξει σπουδές;

Σε έναν νέο που τώρα επιλέγει σπουδές θα έλεγα “κάντε την αξιολόγηση, ακόμη κι αν έχετε ήδη αποφασίσει τι σπουδές θα κάνετε”. Επίσης στους γονείς θα έλεγα “κάντε την αξιολόγηση, αξίζει περισσότερο από να πάρετε ένα νέο σετ ρούχων στο παιδί σας”.

Ιφιγένεια Παπαρούση

Σύμβουλος Ηγεσίας

Leaders Lab

Ευαγγελία Θεοδωρίδου – Bliss in Action: Η αγάπη για τον άνθρωπο, οι δυσκολίες και το blissful της ταξίδι στη φιλοξενία και στον τουρισμό

/in /by

Παρουσίασέ μας συνοπτικά τον εαυτό σου καθώς και το πως ήρθε στο δρόμο σου το Find Your Bliss:

Ονομάζομαι Ευαγγελία Θεοδωρίδου, είμαι από Θεσσαλονίκη, μεγάλωσα στη Θεσσαλονίκη, σπούδασα φοροτεχνικός εκεί (δεν το εξάσκησα ποτέ) και για 18 ολόκληρα χρόνια εργαζόμουν και πρόσφερα αξία στην Ένωση Καταναλωτών. Παρόλο που μου άρεσε πολύ σαν αντικείμενο η δουλειά μου γιατί είχε μέσα και το κομμάτι της προσφοράς στον συνάνθρωπο που αγαπώ, ένιωθα μέσα μου ένα κενό. Είχε πάψει πλέον να με ευχαριστεί, πήγαινα στη δουλειά μου με βαριά καρδιά, ένιωθα κενή. Ήμουν γύρω στα 40 τότε. Και θυμάμαι να λέω στον εαυτό μου Ευαγγελία, είσαι υγιής και δεν είσαι χαρούμενη; Κάτι πρέπει να γίνει, κάτι πρέπει να αλλάξεις. Και άρχισα τότε να ψάχνομαι γύρω από το coaching. Συνεργάστηκα με κάποια άτομα που μου άνοιξαν το δρόμο να ψάξω μέσα μου, αλλά και πάλι ένιωθα πως ήθελα κάποιον άλλο να με βοηθήσει να φτάσω πιο βαθιά στην καρδιά μου.

Μια μέρα, έκανα ζάπινγκ στην τηλεόραση και στο TV100, που είναι ένα τοπικό κανάλι στη Θεσσαλονίκη, πετυχαίνω ένα λαμπερό πρόσωπο. Αυτή ήταν η Χρυσάνθη. Και μπαίνω κατευθείαν στη διαδικασία να την ψάξω και να μάθω περισσότερα πράγματα για εκείνη και τη δουλειά της. Επικοινωνώ μαζί της, ανταποκρίθηκε αμέσως και θυμάμαι πως και μόνο από το γραπτό της λόγο ένιωσα αμέσως αυτή τη ζεστασιά. Κάπως έτσι λοιπόν έκλεισα μαζί της συμβουλευτική.

Πως σου φάνηκε η εμπειρία σου στο Find Your Bliss και πως αξιοποίησες ό,τι έμαθες; Θες να μας περιγράψεις το ταξίδι σου;

Αυτό το απόγευμα δεν θα το ξεχάσω ποτέ. Καταρχάς, μπαίνοντας στο χώρο της, αισθάνθηκα κάθε σπιθαμή, τη Χρυσάνθη. Ήταν όλος ο χώρος πλημμυρισμένος από εκείνη. Εντωμεταξύ είχα ήδη συμπληρώσει το Ariston Test και καθόμαστε να δούμε μαζί τα αποτελέσματα. Να σου πω βασικά ότι η όλη συζήτηση με τη Χρυσάνθη ήταν μία κατάθεση ψυχής και ήταν σαν να ξεδίπλωνα καλά κρυμμένα συναισθήματα και όνειρα. Βλέπω λοιπόν ότι πολύ ψηλά στην κατάταξη του τεστ μου βρισκόταν ο κλάδος του τουρισμού. Το σκέφτηκα. Μου άρεσε. Ενθουσιάστηκα. Κάπως έτσι άρχισα να ψάχνομαι με το τι μπορώ να κάνω πάνω σε αυτό. Άρχισα να συνειδητοποιώ πως κάποια χαρακτηριστικά μου όπως η αγάπη για τον συνάνθρωπο, η αγάπη του να φροντίζω τους άλλους, της υποδοχής, του χαμόγελου, της φιλοξενίας συνδέονταν άμεσα με το κομμάτι αυτό. Έκανα αίτηση λοιπόν σε δημόσιο ΙΕΚ στη Θεσσαλονίκη για υπάλληλος υποδοχής και παράλληλα, έκανα και δύο ηλεκτρονικά σεμινάρια του Εθνικού Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών πάνω στο αντικείμενο.

Σε αυτά τα δύο χρόνια που σπούδαζα, πολλές φορές μού τριβέλιζαν το μυαλό δεύτερες σκέψεις αλλά θυμόμουν πάντα τα λόγια της Χρυσάνθης και έπαιρνα αυτομάτως δύναμη: Ποτέ μην εγκαταλείψεις τη φωνή μέσα σου και ακολούθα το όνειρό σου. Τελειώνω λοιπόν τη σχολή μου και παραιτούμαι από τη δουλειά μου. Μα καλά πως σου ήρθε; Σε αυτή την ηλικία; Αποφάσισες να αφήσεις μία τόσο καλή δουλειά που είναι τόσο σίγουρη και την ξέρεις και τόσα χρόνια; Ήταν μερικά από αυτά με τα οποία ήρθα αντιμέτωπη μετά από την απόφασή μου να παραιτηθώ.

 Ξεκίνησα λοιπόν το ντεμπούτο μου στη Χαλκιδική σε ένα ξενοδοχείο το προηγούμενο καλοκαίρι, που ωστόσο δεν πήγε καλά η συνεργασία. Όμως, εμένα κάτι μου έλεγε να μην απογοητευτώ και να συνεχίσω να κυνηγάω το όνειρο. Και μου προκύπτει μία πρόταση κάπου στα μέσα του καλοκαιριού από έναν εξαιρετικό manager που πραγματικά εύχομαι σε όλο τον κόσμο που δουλεύει στον ιδιωτικό τομέα να έχει έναν τέτοιο άνθρωπο, εστιάζω στο άνθρωπος, για υπεύθυνο. Περνάμε μία σεζόν δύσκολη από πολλές συνθήκες, από έλλειψη προσωπικού, από κλιματολογικές, από πολλά. Μπορεί να έμενα σε ένα πολύ κακό δωμάτιο, μπορεί να κουραζόμουνα πάρα πολύ, η ορθοστασία και η ζέστη με πέθαιναν, αλλά θυμάμαι κάθε βράδυ τον εαυτό μου στο μπαλκόνι να κάνω ένα τσιγάρο και να λέω: Θεέ μου σε ευχαριστώ, είμαι χαρούμενη. Μετά από τόση ταλαιπωρία που είχα περάσει σε ψυχολογικό επίπεδο τα προηγούμενα χρόνια, ήρθε σαν δώρο σε μένα και έβλεπα τη συνεργασία μου με τη Χρυσάνθη στην πράξη.

Τώρα βρίσκομαι στην Αθήνα από τον Νοέμβριο, εργάζομαι σε ένα από τα κορυφαία ξενοδοχεία της Ελλάδας και γενικά, όλη η πορεία της καριέρας μου ήταν ανοδική. Δηλαδή από τη στιγμή που είχα πάρει στα χέρια μου τα αποτελέσματα από το τεστ της Χρυσάνθης, ήταν σαν αν έχω οραματιστεί αυτή τη διαδρομή. Και ένα από τα πράγματα επίσης για τα οποία της είμαι ευγνώμων είναι το ξεμπλοκάρισμα του Και αν δεν τα καταφέρω; Και με πήραν τα χρόνια… Και ας κάτσω στα αβγά μου… Και αν το έκανα αυτό, τι θα κατάφερνα; Θα ήμουν μία ζωή μέσα στη γκρίνια, θα έτρωγα τα σωθικά μου, θα παρουσίαζα σίγουρα ένα πρόβλημα υγείας και τελικά δεν θα κατάφερνα να περάσω μια ευχαριστημένη ζωή. 

Θέλω να σου περιγράψω και ένα ακόμη συμβάν γιατί είναι και αυτό μέρος της επίτευξης του ονείρου. Ήταν ένα ζευγάρι Γερμανών, έγκυος η κοπέλα, και έρχονταν κάθε μέρα να φάνε μεσημεριανό στο εστιατόριο. Ωστόσο στις καρέκλες, λόγω Covid, είχαν αποσύρει τα μαξιλαράκια. Η δική μου όμως λογική και συνείδηση, δεν επέτρεπε να αφήσω έγκυο κοπέλα να καθίσει σε σιδερένια καρέκλα. Οπότε εισηγήθηκα στον υπεύθυνο και του είπα: Κοίτα καλοί οι κανόνες αλλά όλοι οι κανόνες έχουν και εξαιρέσεις.  Με τρόπο λοιπόν διακριτικό, της πήγαινα ένα μαξιλαράκι κάθε φορά που την έβλεπα να ερχόταν να φάει μεσημεριανό. Τη μέρα που θα έφευγε το ζευγάρι, πριν ανοίξει το εστιατόριο, έρχεται η κοπέλα με ένα μπουκέτο λουλούδια στα χέρια. Το δικό μου το μυαλό πήγε κατευθείαν στο ότι ο άντρας της θα έχει γενέθλια και ότι θα θέλει να τα βάλουμε στο τραπέζι που θα καθίσουν έτσι ώστε να τα βρει εκείνος. Παίρνω την ανθοδέσμη στα χέρια και ρωτάω για ποιον είναι. Και μου απαντάει πως είναι για μένα. Ορίστε; Κατάφερα να ψελλίσω. Για όλη τη φροντίδα που είχα από εσάς όλες αυτές τις μέρες και που μας κάνατε τις διακοπές ακόμη πιο όμορφες, μου απαντάει. Και εγώ απλά πατάω τα κλάματα. Εκείνη την ημέρα, ένιωσα πιο πλούσια και από τον Elon Musk. Ένιωσα το Bliss,  σε όλο του το βαθμό.  

Ποιο είναι το Bliss της Ευαγγελίας; Θα ήθελες να μας το περιγράψεις;

Αγαπώ τον άνθρωπο. Αγαπώ την ευγένεια, το χαμόγελο, την αγκαλιά, την επικοινωνία, και όλα αυτά τα χαρακτηριστικά συνδέονται άμεσα και με το κομμάτι του τουρισμού, και πιο πολύ της φιλοξενίας, που λατρεύω επίσης. Βλέπω τον πελάτη σαν φίλο μου κυρίως, που θέλω να τον βοηθήσω και να κάνω τις διακοπές του όσο πιο όμορφες γίνεται. Όλα αυτά που αναζητούσα στη δουλειά μου: τη χαρά, την ικανοποίηση, την επιβράβευση, την καρδιά μου να ξεχειλίζει από συναισθήματα, τα βρήκα σε ένα email που έλαβα 1η Ιανουαρίου από ένα ζευγάρι από το Βέλγιο που μου ευχήθηκε καλή χρονιά. Σε αυτό το email, εκτός από τη φωτογραφία του ίδιου του ζευγαριού, έβλεπα και τη Χρυσάνθη. Το λέω πολύ συνειδητά και με πολλή αγάπη. Σε αυτό το email έβλεπα και τη Χρυσάνθη. Ο χρυσός ανθός όπως την ονομάζω, είναι ένας άνθρωπος συνώνυμο του φωτός, της θετικής ενέργειας, είναι ένα χαμόγελο και μία ζεστή αγκαλιά. Το λέω χωρίς υπερβολές, δεν την ήξερα από χθες, και όμως μου άλλαξε τη ζωή και θα την ευγνωμονώ για πάντα.

Τι θα ήθελες να πεις σε κάποιον που δυσφορεί στην εργασιακή του καθημερινότητα ή και σε έναν νέο που αμφιταλαντεύεται για τις σπουδές που θα διαλέξει;

Να επικοινωνήσει άμεσα με το Find Your Bliss! Θα του δώσει ακριβώς ό,τι χρειάζεται για να ακολουθήσει την καρδιά του και να υλοποιήσει τα πιο κρυφά του όνειρα. Το πρώτο βήμα είναι και το πιο δύσκολο, κάθε αρχή και δύσκολη που λένε. Όμως μετά την καταιγίδα έρχεται και το ουράνιο τόξο. Άμα κάνεις αυτό το τεράστιο άλμα να ζητήσεις βοήθεια, θα δεις μετά από καιρό τον εαυτό σου στον καθρέφτη και το μόνο που θα του λες θα είναι: Μπράβο σου! Και αν δεν τα καταφέρεις και δεν πάνε τα πράγματα όπως τα είχες σχεδιάσει, απλά δεν πειράζει…

Πως θα ήθελες να κλείσεις αυτή τη blissful συνέντευξη;

Θέλω να πω αρχικά ένα μεγάλο ευχαριστώ και ευγνωμονώ στη Χρυσάνθη, γιατί αν όλοι έκαναν αυτό που αγαπάνε, η κοινωνία αυτή θα είχε πιο ευτυχισμένους ανθρώπους. Και μπορεί η ευτυχία να είναι στιγμές, αλλά αυτές οι στιγμές είναι τελικά εκείνες που μας καθορίζουν.

Και κάτι ακόμη. Κανείς ποτέ δεν έχασε από το να τολμήσει να δοκιμάσει, από τον προσπαθήσει να αλλάξει, από το να πετάξει από πάνω του όλα αυτά τα βαρίδια που τον ταλαιπωρούν και τον κρατάνε πίσω. Κάτι που έφερνα στο μυαλό μου όταν αντιμετώπιζα δυσκολίες είναι ότι κάθε άνθρωπος είναι ένα αερόστατο. Και τι κάνει ένα αερόστατο για να πετάξει ψηλά στον ουρανό; Κόβει τα βαρίδια. Ας κάνουμε λοιπόν ένα βήμα πίσω να δούμε την τοξικότητα και ας ξεκινήσουμε να την κόβουμε, έτσι ώστε να αφήσουμε τους εαυτούς μας ελεύθερους να πετάξουν.

Ευαγγελία Θεοδωρίδου

«Κανείς ποτέ δεν έχασε από το να τολμήσει να δοκιμάσει, από το να προσπαθήσει να αλλάξει, από το να πετάξει από πάνω του όλα αυτά τα βαρίδια που τον ταλαιπωρούν και τον κρατάνε πίσω.»

Συνέντευξη: Κωνσταντίνος Σουλιώτης, Bliss in Action Columnist

Bliss in action: ΄Ότι πούμε θα χρησιμοποιηθεί υπέρ μας!

/in /by

Να απολαμβάνεις ένα υπέροχο βιβλίο και να πέφτεις πάνω στις ευχαριστίες της συγγραφέως που είσαι κι εσύ…

Το να γίνεσαι κομματάκι της υλοποίησης όμορφων πραγμάτων το λες και έρωτα!

Την Ελισάβετ την γνώρισα χάρη στο bliss και ο έρωτας ήταν κεραυνοβόλος και αμοιβαίος (έτσι θέλω να πιστεύω δηλαδή 😁).

Σήμερα κρατάω στα χέρια μου το βιβλίο της, που ομολογώ ανέβαλα την ανάγνωσή του γιατί δεν ήθελα να μου τελειώσει η χαρά.

Το διαβάζω και δε χορταίνω συνειδητοποιήσεις, χιούμορ και αγάπη!

Καλέ πόση δουλειά έκανες μέσα σου για να τα ταχτοποιήσεις όλα τόσο όμορφα και να μας δώσεις τόση σοφία τόσο, τρυφερά, απλά και εύπεπτα;

Είναι πραγματικά ένας εξαιρετικός οδηγός ζωής, από αυτούς τους ουσιαστικούς που πιάνουν τόπο στην καθημερινότητα και όχι στις σπηλιές στα βουνά!

Γιατί η ζωή μας είναι εδώ, στα απλά, στα καθημερινά και εκεί χρειαζόμαστε το φως σου!!!

Ότι διαβάσετε θα χρησιμοποιηθεί υπέρ σας. Ότι καλύτερο για χαλαρή ανάγνωση ξανά και ξανά!

Μπράβο βρε αγάπη μου! Τόσο περήφανη για σένα!!!! 

Σε αγαπώ πολύ! 🙏🏻❤️

Η εμπειρία bliss μέσα από τα μάτια της Λίνας

/in /by

Μια βιωματική αποτύπωση του bliss μέσα από την εμπειρία της χαρισματικής Λίνας η οποία μου χάρισε γενναιόδωρα μια τόσο εγκάρδια και συγκινητική περιγραφή του πώς βίωσε την εμπειρία της μαζί μου. 

Ανυπομονώ να μάθω για όλα τα ωραία που κάνεις και σου εύχομαι η επαγγελματική σου ζωή να είναι γλυκιά σαν το προφιτερόλ που θα σε κερνούσες για να γιορτάσεις το πόσο υπέροχη είσαι!

Η δική μου εμπειρία στο Find your bliss

Η Χρυσάνθη. Πρώτη μου επαφή: ακουστική, στο podcast #giatioxi#. Μιλά για το σωστό επάγγελμα και πώς μπορούμε να είμαστε ευτυχισμένοι μέσα απ’ αυτό. Φωνή καθαρή, ευχάριστη, τη λες και γλυκιά.

Μου κέντρισε το ενδιαφέρον και μου θύμισε ότι αυτό που έχω επιλέξει για επάγγελμα δεν με κάνει ευτυχισμένη, δεν με γεμίζει, ούτε με εκφράζει. Θυμήθηκα τον τρόπο που το επέλεξα, και όλα τα χρόνια που πέρασαν, ώσπου να τελειώσω. Πόσο δύσκολα…

Εκείνο το διάστημα είχα συμβιβαστεί με την ιδέα ότι πλέον η φιλολογία δεν μου ταιριάζει, με κουράζει και είχα αποφασίσει να την αφήσω στην άκρη. Είχα ήδη ξεκινήσει μαθήματα Digital Marketing. Πάντα ήθελα να κάνω κάτι πιο πρακτικό στη ζωή μου.

Ακούω την Χρυσάνθη να μιλάει για bliss. Πρώτη φορά το άκουγα. Ακούω για την αξία μας, για το σκοπό του σωστού επαγγέλματος, για τον ψυχισμό μας που συνδέεται μ’ αυτό. Αναφέρει και τη λέξη αυτοεκτίμηση. Όσο κι αν έψαχνα δεν την έβρισκα ποτέ σε μένα.

Μετά από καιρό παρακολουθώ μια ομιλία της. Εντυπωσιακή παρουσία, όμορφη. Τα μεγάλα πράσινα μάτια της σε καθηλώνουν και σου υπόσχονται κάτι ειλικρινές, κάτι τίμιο. Το μόνιμο χαμόγελό της σου μεταφέρει αισιοδοξία και σιγουριά. Σε κερδίζει από την πρώτη στιγμή και σου εμπνέει εμπιστοσύνη. Η ομιλία της και πάλι ενδιαφέρουσα, ευχάριστη και άκρως κατανοητή.

Δεν άργησα να πάρω την απόφαση να την συναντήσω, αφήνοντας στην άκρη κάθε αρνητική μου σκέψη. Μια Τετάρτη λοιπόν, φτάνω σε μια ήσυχη γειτονιά της Τούμπας και βλέπω το γραφείο. Find your bliss γράφει και να την πάλι η απαισιόδοξη σκέψη: «Θα βρω άραγε κι εγώ το bliss μου;»

Μπαίνω κι έχω την αίσθηση ότι κάτι χαρούμενο αιωρείται σ’ όλο το χώρο. Τα χρώματα, οι ζωγραφιές, τα μικροαντικείμενα, σε προτρέπουν να ξεδιπλώσεις ό,τι έχεις μέσα σου. Ξεκινάμε την κουβέντα με σκοπό να αναλύσουμε το Ariston Test που είχα ήδη στείλει. Αγωνία. Τι θα μου πει; Πόσο χάλια είμαι; (σας είπα, η αυτοεκτίμηση ανύπαρκτη). Στα 5 πρώτα λεπτά συνέβη κάτι το εντελώς απρόσμενο. Συναισθήματα χαράς άρχισαν να με κατακλύζουν το ένα μετά το άλλο.

Πρώτα πρώτα ήταν η έκπληξη για τις ικανότητες που έχω και δεν το ήξερα και μάλιστα κάποιες σε υψηλό ποσοστό! Ακολούθησαν ο ενθουσιασμός, μια απίστευτη χαρά, ένα χαμόγελο που δεν έφευγε, αγαλλίαση, ικανοποίηση, μια ευτυχία απ’ άκρη σ’ άκρη. Άρχισα να ηρεμώ. Επιτέλους ένιωθα εκτίμηση και αγάπη για τον εαυτό μου. Η Χρυσάνθη συνέχιζε να μου αναλύει τα αποτελέσματα κι εγώ συνέχιζα να νιώθω ακόμη μεγαλύτερη χαρά.

Το καλύτερο σας το κρατώ για το τέλος: ΒΡΗΚΑ ΤΟ BLISS ΜΟΥ! Κι όμως, ναι! Μια σκέψη είπα και πρόλαβα την σκέψη της Χρυσάνθης που ήταν συμπωματικά η ίδια! Με βοήθησε με τις προτάσεις της να δω πιο ξεκάθαρα ό,τι μπερδεμένο είχα μέχρι τώρα στο μυαλό μου. Ηρέμησα. Αυτό ήταν. Βρήκα αυτό που έψαχνα! Άρχισα να βλέπω τη ζωή μου αλλιώς. Αισιόδοξα, με εκτίμηση, με ελπίδα. Αγκαλιές έκλεισαν την συνάντησή μας.

Οι σκέψεις τώρα έχουν πάρει το δρόμο τους. Δεν υπάρχουν αρνητικά συναισθήματα. Τα σχέδια στο μυαλό καταστρώνονται μέρα με τη μέρα. Σταθερά και αργά. Όλα θα γίνουν όπως και όταν πρέπει. Μετά από αυτή την εμπειρία δεν υπάρχει λόγος ανησυχίας, ούτε αμφιβολίας για τον εαυτό μου.

Εσείς, αλήθεια, πόσο καλά γνωρίζετε τον εαυτό σας;

 

Χρυσάνθη σ’ ευχαριστώ μέσα από την καρδιά μου!

Υ.Γ. Έχε στο ψυγείο και κανένα προφιτερόλ. Ποτέ δεν ξέρεις…

Ο Μηχανισμός των Ονείρων @biscotto coffee+ workshop

/in /by

Ο μηχανισμός των ονείρων #κρατα_γερα

heart engine

Ο λόγος που θέλησα να γράψω για τον μηχανισμό των ονείρων είναι για να πω σε όλους και όλες εσάς που προσπαθείτε και δε βλέπετε ακόμα αποτελέσματα να κρατήσετε γερά. Όταν οραματίστηκα αυτό που ήθελα να κάνω και μέχρι σήμερα που σας γράφω ακόμα προσπαθώ, με άλλον αέρα πλέον είναι η αλήθεια, αλλά πέρασα και περνάω από διάφορα στάδια που πιστεύω θα βοηθούσε να μοιραστούμε γιατί θέλω να σας ζητήσω να συνεχίσετε να πιστεύετε κι ας απογοητεύεστε και θέλω να σας πω να κρατήσετε γερά γιατί υπάρχει κόσμος που χρειάζεται αυτό ακριβώς που οραματίζεστε.

Πριν αναλύσω τον μηχανισμό θα ήθελα να διευκρινίσω ότι όταν μιλάω για όραμα εννοώ απλά να έχουμε ξεκάθαρο τον σκοπό για τον οποίον θέλουμε να κάνουμε αυτό που μας ταιριάζει. Δηλαδή έχω βρει τι είναι αυτό που μου ταιριάζει να κάνω και δένει πηγαία (και όχι υπολογιστικά) με έναν σκοπό για το γενικό καλό, για να νιώσει καλύτερα έστω μια μικρή ομάδα ανθρώπων μέσα από το επάγγελμα μου και κατά συνέπεια να κάνω τον κόσμο λίγο ομορφότερο. Αυτό είναι το μυστικό παιδιά, αφετηρία μας να είναι το κοινό καλό, το τι θέλω να προσφέρω σε έναν, δύο, χιλιάδες ανθρώπους μέσα απ’ αυτό που κάνω. Αν η πρώτη απάντηση που σας έρχεται στην ερώτηση «για ποιον λόγο θέλεις να το κάνεις;» είναι τα λεφτά, η δόξα, ή η εξουσία τότε θα ήθελα να διευκρινίσω ότι εκεί λειτουργεί άλλος μηχανισμός. Αν κάποιο από αυτά είναι η δεύτερη απάντηση που σας έρχεται τότε μπορείτε να συνεχίσετε να διαβάζετε γιατί είμαι σίγουρη ότι αυτά που θα περιγράψω παρακάτω θα λειτουργήσουν και για εσάς.

Η προϋπόθεση για τα παρακάτω είναι η ενεργή καρδιά, δηλαδή όλα ξεκινάνε μόνο αν αφηνόμαστε να νιώθουμε συγκίνηση. Νομίζω έχω ξαναπεί πόσο αγαπάω αυτήν τη λέξη, συν+κινώ, η συγκίνηση μας βάζει σε κίνηση και μάλιστα προς τη σωστή κατεύθυνση.

biscotto workshop

Η έμπνευση: έρχεται σε μια ανύποπτη στιγμή, σε ένα πολύ συνηθισμένο μέρος μια άκυρη ώρα. Έρχεται μια στιγμή που όλα όσα διαβάσατε, είδατε, ακούσατε γύρω από αυτά που είτε εν γνώσει σας είτε εν αγνοία σας, σας συγκινούν λειτουργούν όλα μαζί και έρχονται σα μια ιδέα. Απλή, που συνήθως θα πείτε μα καλά πώς δεν το σκέφτηκα νωρίτερα; Όμως με το που σας έρθει νιώθετε όλα σας τα κύτταρα να ξυπνάνε! Σα να σας χτύπησε (καλός) κεραυνός! Η αίσθηση συνήθως είναι «αμάν!! Αυτό είναι!!!».

Η αμφιβολία: και όπως ωραία θα έρθει η έμπνευση κατά 99% θα σκεφτείτε «ε και σιγά; Μόνο εγώ το σκέφτηκα αυτό; Άλλος/η δεν το κάνει;» το κάνει, αλλά δε μας νοιάζει καθόλου. Η καινοτομία πολλές φορές δεν κρίνεται στην  πρωτοτυπία του προϊόντος/ υπηρεσίας αλλά στην ένταση που σας συγκινεί γιατί πιστεύετε ότι θα φέρει χαρά σε όσους/ες λάβουν αυτό που έχετε να προσφέρετε.

Η παραίτηση: παίζει δυνατά να εγκαταλείψετε την ιδέα σας αρκετές φορές στην πορεία γιατί μετά το «ποιος άλλος το κάνει» έρχεται και το «εγώ πώς θα το κάνω;». Σε αυτό το στάδιο συνήθως συμβαίνουν ανεξήγητες συγχρονικότητες, γεγονότα δηλαδή που δεν μπορούσατε με τίποτα να συλλάβετε με τη λογική σας πώς θα συμβούν αλλά σας δίνουν μια γερή ώθηση. Θα είναι μια ισχυρή υπενθύμιση να μην εγκαταλείψετε; μια πολύτιμη πληροφορία; ένας άνθρωπος που θα βοηθήσει; Μια λύση από το πουθενά; Κάτι θα είναι και θα το νιώσετε όταν θα συμβεί, ακόμα κι αν φαίνεται απλό μέσα σας θα έχετε συγκλονιστεί από τα «μαγικά» που έγιναν. Όταν βλέπετε ότι συμβαίνουν συγχρονικότητες σημαίνει ότι είστε ξεκάθαρα στον σωστό δρόμο, είναι σα να μπαίνει σφραγίδα «εγκρίνεται, προχώρα!» Εδώ συνήθως παίρνουμε φορά και βρίσκει το θέλω μας τον τρόπο να πάρει μορφή.

Η αποφασιστικότητα: συνήθως είναι η φάση που έχουμε πεισμώσει και λέμε «κόψε το λαιμό σου και βρες πώς θα το κάνεις» μπορεί να γίνει και πιο γλυκά και απαλά αλλά είθισται να βγαίνει και με τσαμπουκά. Ξεκινάς, εδώ τώρα είναι σημαντικό να θυμάσαι ότι θα χρειαστεί κάποιες ή/και πολλές φορές να αλλάξεις τον τρόπο αλλά ποτέ δεν αλλάζεις τον σκοπό. Ενδέχεται να δοκιμάζεις να υλοποιήσεις με τρόπους που υποδεικνύει η λογική σου αλλά αν μπλοκάρουν, έχε εμπιστοσύνη ότι υπάρχει σίγουρα καλύτερος τρόπος να κάνεις αυτό που θέλεις και προς τα εκεί σε ωθεί η φαινομενική στραβή/ ατυχία. Όσο κι αν σου σπάνε τα νεύρα ή σου πέφτει το ηθικό που δε σου βγαίνει όπως σου είπε η λογική σου να το προσπαθήσεις, έχε εμπιστοσύνη ότι σύντομα θα σου φανερωθεί ο πιο ταιριαστός σε σένα τρόπος για να υλοποιήσεις. Πολύ σημαντικό σε αυτό το στάδιο είναι να έχεις συνέχεια μπροστά στα μάτια σου τον σκοπό σου. Μείνε πιστός/ή σε αυτό, δεν μπορώ ακριβώς να εξηγήσω τη δυναμική αυτή αλλά καν’ το και θα τη διαπιστώσεις βιωματικά.

Από τη στιγμή της έμπνευσης μέχρι τη στιγμή της υλοποίησης μπορεί να μεσολαβήσουν και χρόνια. Κράτα γερά! Τα επόμενα στάδια υπάρχει περίπτωση να εναλλάσσονται για αρκετό διάστημα επίσης. Δεν είναι απαραίτητο να προκύψουν όλα αλλά τα αναφέρω σε περίπτωση που το χρειαστείς.

Η προσπάθεια: πάρα πολύ ωραία, και βρήκαμε τι θέλουμε, για ποιον λόγο το θέλουμε, πώς θα το κάνουμε, το στήσαμε και δε ρολλάρει. Εδώ τώρα παίζει ένα άλλο εκνευριστικό φαινόμενο, θα μπλοκάρονται όλες οι επαφές/ συνεννοήσεις που δεν κατανοούν τον σκοπό σου ή δεν μπορούν να τον υποστηρίξουν. Θα κλείνουν δρόμοι που δεν έχουν μέλλον για να ανοίξουν στο μέλλον δρόμοι που θα έχουν ουσία, ή ακόμα μπορεί να μην είναι η στιγμή ν’ ανοίξουν τώρα και να γίνει μετά από καιρό. Θέλει υπομονή και πίστη αυτό το στάδιο, θέλει δραστηριοποίηση αλλά δε θέλει να το ζορίζουμε και να σπαταλάμε ενέργεια εκεί που βλέπουμε ότι δε βγαίνει. Θέλει να ωριμάζουμε κι εμείς καθώς υπηρετούμε τον σκοπό μας, να αρχίσουν να το φωνάζουν τα κύτταρα μας. Μετά θα μας ακούνε όλο και πιο πολλοί.

Η απογοήτευση: εδώ χρειαζόμαστε την προσήλωση που αναφέρθηκε στη φάση της αποφασιστικότητας. «Πολύ σημαντικό σε αυτό το στάδιο είναι να έχεις συνέχεια μπροστά στα μάτια σου τον σκοπό σου. Μείνε πιστός/ή σε αυτό, δεν μπορώ ακριβώς να εξηγήσω τη δυναμική αυτή αλλά καν’ το και θα τη διαπιστώσεις βιωματικά.». Έχεις κάθε δικαίωμα να νευριάσεις, να κλάψεις, να θυμώσεις, να νιώσεις απόρριψη. Πιθανές σκέψεις είναι: «τι στο καλό; Θέλω να το κάνω απ’ την καρδιά μου και τρώω πόρτα» «τόσοι το κάνουν κι έχουν πελάτες και δεν έχω εγώ που το θέλω για τόσο ωραίους λόγους;» «σ@%*α! δε θα τα καταφέρω ποτέ!». Δε σε φοβάμαι όμως γιατί η καρδιά σου δε θα σ’ αφήσει να αγιάσεις. Θα σε τσιγκλάει μέχρι να «σηκωθείς» και να προσπαθήσεις ξανά.

Bonus οπτική βοήθεια περί προσπάθειας & απογοήτευσης: https://www.youtube.com/watch?v=yG5zB2FrUMw

Ο διχασμός: αυτό το στάδιο δεν είναι απαραίτητο για όλους/ες αλλά λέω να το αναφέρω μήπως το πάθετε κι εσείς. Όταν κάνεις κάτι απ’ την καρδιά σου υπάρχει ο κίνδυνος να μπλοκάρεις με το θέμα της αμοιβής. Αρχίζουν και λειτουργούν όλες μαζί οι συλλογικές πεποιθήσεις ότι «δεν μπορείς να βγάλεις λεφτά αν κάνεις αυτό που αγαπάς», «αφού το ευχαριστιέμαι δε δικαιούμαι να το πληρωθώ» «αν το κάνεις απ’ την καρδιά σου καν το φιλανθρωπικά/ δωρεάν» και δεν ξέρω κι εγώ τι άλλο. Παίζει καμιά φορά μια ενοχή προς τους άλλους και μια ενόχληση προς τα εμάς. Εδώ ένα θέλω να σου πω κι αυτό είναι ότι ακριβώς όσοι (μη σου πω μόνο) αγαπούν αυτό που κάνουν πρέπει να πληρώνονται γιατί μόνο αυτοί το κάνουν καλά. Δούλεψε το αυτό αν σε ζορίζει γιατί τα χρήματα πρέπει ν αρχίσουν να φεύγουν απ’ την ενέργεια της εκμετάλλευσης και της αγγαρείας και να πάνε στην ενέργεια της αγάπης. Πληρώσου σωστά, το αξίζεις!

Η ανυπομονησία: ξέρω ότι όσο πιο πολύ καίγεσαι στην καρδιά σου (όχι μόνο στο μυαλό σου) γι’ αυτό που θέλεις να κάνεις τόσο πιο πολύ σου φαίνονται ατελείωτα τα διαστήματα της «αδράνειας», τόσο πιο πολύ πονάνε τα άκυρα και τόσο πιο πολύ νιώθεις ότι χάνεις χρόνο. Όμως θέλω να σου πω ότι καθόλου αδρανή δεν είναι αυτά τα διαστήματα. Δεν μπορώ (ούτε αυτό) να το εξηγήσω επιστημονικά όμως γίνονται ζυμώσεις απαραίτητες για να πάρουμε ώθηση. Ο χρόνος φαίνεται πολλαπλάσιος σε σχέση με το αν περίμενες για κάτι που δε σε συγκινεί όμως κοίτα προσεχτικά τα βήματα σου, δες πώς ξεκίνησε η έμπνευση και πόσα πολλά έχεις κάνει ήδη, ενέργειες, επαφές, κινήσεις, τροποποιήσεις, κάτι, σίγουρα πάντως έχουν συμβεί πολλά περισσότερα και πολύ πιο γρήγορα απ’ ότι νομίζεις. Σε καταλαβαίνω απόλυτα αλλά παρατήρησε πιο ψύχραιμα και πιο προσεχτικά όλα τα βήματα που έχεις ήδη κάνει. Έρχεται η μέρα που δε θα καταλαβαίνεις πώς το ένα φέρνει το άλλο. Έρχεται η μέρα που θα έρχονται μαζικά οι κατάλληλοι άνθρωποι, οι πελάτες, οι συνθήκες.

Δες λίγο και αυτό: https://www.youtube.com/watch?v=B0WoRWTAIbw

Το ρολλάρισμα: κουτσά στραβά αρχίζει να παίρνει μια φόρα το καμάρι σας (είτε είναι προϊόν είτε είναι υπηρεσία, είναι καμάρι). Σιγά σιγά σας μαθαίνει ο κόσμος. Εξακολουθούμε να τρώμε άκυρα σε αυτό το στάδιο αλλά σημειώνουμε και επιτυχίες. Υπάρχει μια μικρή αγωνία για την πορεία των εργασιών μας αλλά αρχίζουμε να πατάμε πιο γερά. Σε αυτό το στάδιο βοηθάει να αφεθούμε στη ροή και να βάλουμε κι άλλη ενέργεια και δυναμική.

Η σταθεροποίηση: εδώ πλέον το έχεις δει το έργο, το έχεις καταλάβει πώς λειτουργεί και βιώνεις εντελώς την πίστη σε αυτό που κάνεις. Αφήνεις χωρίς απογοήτευση και στεναχώρια τους κύκλους να κλείνουν και ξέρεις στην καρδιά σου ότι είναι μόνο για να ανοίξουν καινούριοι πιο «δυνατοί». Ξέρεις πλέον στην καρδιά σου ότι δεν είσαι για όλους αλλά καθόλου δε σε πτοεί αυτό γιατί ξέρεις πως δεν έχει να κάνει με την ικανότητα σου αλλά με τη συχνότητα στην οποία εκπέμπεις και δεν πιάνουν όλοι το ίδιο κανάλι. Εδώ πλέον ξέρεις ότι βάζεις την πρόθεση και την ενέργεια και αφήνεις να δεις πώς και πού θα σε πάει. Και πάει. Πλέον σε αναγνωρίζουν βάση της ιδιότητας που σου έδωσε το όραμα σου, πλέον ξέρεις ότι δεν είσαι τίποτα ξεχωριστό και ταυτόχρονα έχεις τον ξεχωριστό σου τρόπο να περνάς καλά και να ζεις μέσα από αυτό.

Χρειάζεται να είμαστε καλά προετοιμασμένοι ώστε να το υπηρετήσουμε σωστά. Χρειάζεται να ωριμάσουμε μέσα από ανθρώπους και καταστάσεις έτσι ώστε να μπορέσουμε να το υποδεχτούμε και να το υποστηρίξουμε ολόκληρο.

Προφανώς και δεν έχω συμπεριλάβει τα πάντα γιατί κάθε άνθρωπος είναι διαφορετικός αλλά ότι βίωσα και βιώνω το αποτύπωσα με την ελπίδα κάπως να βοηθάει. Ενδεχομένως σε έναν χρόνο να έχω να γράψω άλλα τόσα αλλά νιώθω στην καρδιά μου ότι έστω και ατελές, καλό είναι να υπάρχει από τώρα.

Όσο δύσκολο κι αν σου φαίνεται να το πιστέψεις, στο λέω με το χέρι στην καρδιά, ο μηχανισμός λειτουργεί άψογα από το πρώτο δευτερόλεπτο που αποφασίζεις να τον ενεργοποιήσεις. Δεν το λέω θεωρητικά, το λέω εντελώς βιωματικά, μετά από 4 χρόνια μπορώ και τον κατανοώ ως ένα σημείο και ίσως σου δώσω κουράγιο με το να μοιραστώ αυτά τα στάδια. Σκέψου το σαν ένα όχημα που έχει να φτάσει σε έναν μακρινό προορισμό, βάλε μπρος, κάνε στάσεις, ανέβασε ταχύτητα, χαμήλωσε ταχύτητα, περίμενε στο μποτιλιάρισμα, έχε τον νου σου στα σημάδια που θα συναντάς, βρες τη διαδρομή που είναι πιο γρήγορη ή πιο ξεκούραστη αλλά κυρίως κράτα συνέχεια στην καρδιά σου το πού θέλεις να φτάσεις και μη γυρίσεις πίσω.

Να είσαι σίγουρος/η πως ποτέ δεν οραματιζόμαστε τυχαία, είμαστε το μέσο για να γίνει αυτός ο κόσμος ομορφότερος και η απάντηση στο «πώς» βρίσκεται σε αυτά που μας συγκινούν, αυτή η δυναμική είναι «καταδικασμένη» να πετύχει, όχι τόσο γιατί το θέλουμε εμείς αλλά γιατί το χρειάζεται η κοινωνία.

 

Με αγάπη,

Χρυσάνθη