Το “θέλω” του εθελοντισμού

volunteer

Πάντα πίστευα πως η προσφορά και η συμπόνια είναι η πραγματική μας φύση και ο εθελοντισμός είναι ένας αποτελεσματικότατος τρόπος για να την ικανοποιούμε. Μετά από μια σειρά «τυχαίων» γεγονότων, βρέθηκα τον Οκτώβριο του 2015 στον Φάρο του Κόσμου στον Δενδροπόταμο για να δουλέψω με τα  παιδιά του Πατέρα Αθηναγόρα (ιδρυτής του Φάρου) ως σύμβουλος Μαθησιακού Προφίλ και Επαγγελματικού Προσανατολισμού και όσο βιώνω αυτήν την επαφή, τόσο πιο πολύ επιβεβαιώνεται η πεποίθηση μου ότι ο εθελοντισμός είναι βάλσαμο για την ψυχή.

Ωστόσο, εκτός από την χαρά της προσφοράς υπάρχει και κάτι άλλο, κάτι πιο βαθύ το οποίο το ένιωθα όμως δεν μπορούσα να το κάνω συγκεκριμένο, μέχρι που κάποια στιγμή μου έγινε ξεκάθαρο. Ο εθελοντισμός περιέχει την αγαπημένη μου λέξη: «θέλω»!  Είναι οι ώρες που είμαστε σε απόλυτη επαφή με το θέλω μας, που λειτουργούμε με την καρδιά μας, που προσφέρουμε αυτά που έχουμε, ότι έχει και όπως μπορεί ο καθένας. Είναι οι στιγμές που η καρδιά μας είναι σε πλήρη και σε χαρούμενη λειτουργία.

Το άλλο καλό που έπαθα ήταν ότι γνώρισα έναν καινούριο κόσμο όπου πολλοί άνθρωποι λειτουργούν με την καρδιά τους και προσφέρουν και νοιάζονται και βοηθούν. Βλέπω ανθρώπους να προσφέρουν φαγητό, χρόνο, χρήματα, ρούχα, γνώσεις, ιατρική φροντίδα, χαρά, διασκέδαση, φιλοξενία, και ότι άλλο χρειαστεί και όλα από την καρδιά τους! Είναι σα να είμαστε μια φυλή όσοι συναντιόμαστε εκεί, μπορούμε και συνεννοούμαστε με τα μάτια.

Τι ευτυχισμένοι, ελεύθεροι άνθρωποι θα ήμασταν αν όλα στη ζωή μας τα κάναμε με το πνεύμα του εθελοντισμού, δηλαδή με την καρδιά μας ανοιχτή! Θέλω και κάνω αυτά που κάνω, θέλω και είμαι εκεί που είμαι, θέλω και σχετίζομαι με τους ανθρώπους που σχετίζομαι. Γιατί για ότι πραγματικά θέλουμε, βρίσκουμε και τον χρόνο, και τον τρόπο, και την υπομονή και το κουράγιο, μα πάνω απ’ όλα βρίσκουμε το νόημα της ζωής!

Η ζωή συμβαίνει κάθε μέρα

Find your Bliss

Το κόστος μιας λανθασμένης επιλογής δε συγκρίνεται με τίποτα, κρίμα είναι αφού υπάρχουν τρόποι, ας επιλέξει ο καθένας αυτόν που του ταιριάζει και ας κάνει τη σωστή επιλογή επαγγέλματος.

Το επάγγελμα μας είναι ο τρόπος που συνδεόμαστε με το κοινωνικό σύνολο, είναι ο τρόπος που εκφράζεται η δημιουργικότητα μας και που αξιοποιούνται οι ικανότητες μας, είναι ο τρόπος που εξελίσσεται και ανθίζει η προσωπικότητα μας.

Την επιλογή μας την βιώνουμε κάθε μέρα και είναι ευλογία να είναι η σωστή γιατί η ζωή συμβαίνει κάθε μέρα, όχι μόνο τα Σαββατοκύριακα.

Υπάρχουν δύο τρόποι να ζήσουμε

Υπάρχουν δύο τρόποι να ζήσουμε τη ζωή μας, ο ένας είναι να συνεχίσουμε να ζούμε όπως έχουμε μάθει και ο άλλος είναι να μαθαίνουμε συνέχεια καινούριους τρόπους να ζούμε πιο όμορφα και πιο αληθινά. Αν κάποιος επιλέγει τον πρώτο τρόπο σταματάει να διαβάζει πριν την παρένθεση, όσοι επιλέγουν τον δεύτερο τρόπο διαβάζουν και την παρένθεση. Ο καθένας από εμάς έχει τις δικές του εμπειρίες να ζήσει (και τα δικά του μαθήματα να πάρει), τους δικούς του δαίμονες (να πολεμήσει), τις δικές του ομορφιές (να χαρεί), τις δικές του πεποιθήσεις (να αλλάξει), τα δικά του όνειρα (να υλοποιήσει), (τη δική του ύπαρξη να τιμήσει). Εκεί που είναι πραγματικά δυνατό να συναντηθούμε είναι το σημείο που επιλέγουμε τον ίδιο τρόπο ζωής.

where you want to go

Αν σας έλεγα ότι το να κάνουμε αυτό που αγαπάμε και να πληρωνόμαστε από αυτό είναι απόλυτα εφικτός συνδυασμός τι θα λέγατε

Αν σας έλεγα ότι ένα όνειρο και μια αληθινή δουλειά μπορούν να συνδυαστούν τι θα λέγατε;

Αν σας έλεγα ότι και να μην υπάρχει αυτό που ονειρεύεστε μπορείτε να το δημιουργήσετε τι θα λέγατε;

Αν σας έλεγα ότι το να κάνουμε κάτι που δε μας εκφράζει καθόλου είναι εξίσου δύσκολο με το να καταφέρουμε να κάνουμε αυτό που αγαπάμε τι θα λέγατε; Απλά στη μία περίπτωση δυσκολευόμαστε για το τίποτα ενώ στην άλλη περίπτωση προσπαθούμε για κάτι που μας κάνει χαρούμενους.

Αν σας έλεγα ότι αν προσπαθούμε για αυτό που αγαπάμε είμαστε «καταδικασμένοι» να πετύχουμε τι θα λέγατε;

Αν σας έλεγα ότι οι αντιλήψεις για την επιλογή επαγγέλματος και για την εργασία γενικότερα είναι  ξεπερασμένες και δε μας ταιριάζουν καθόλου τι θα λέγατε;

Αν σας έλεγα ότι δε χρειάζεται να μένουμε εγκλωβισμένοι σε μια μίζερη καθημερινότητα τι θα λέγατε;

Αν σας έλεγα ότι δεν υπάρχει κανένας λόγος να εγκαταλείψετε τα όνειρα σας τι θα λέγατε;

Αν σας έλεγα ότι χρειάζεται να κάνετε κάτι για αυτά τι θα κάνατε;

ironing

Πού να πάω;

Ο μόνος πραγματικός οδηγός για το πού να πάμε είναι ο προορισμός που ποθούμε με όλη μας την καρδιά, αυτός δε γνωρίζει εποχές, τον επιθυμούμε το καλοκαίρι, το φθινόπωρο, τον χειμώνα και την άνοιξη. Κάθε προορισμός που θέλουμε να φτάσουμε με όλη μας την καρδιά αλλά συναντάει εμπόδια, θα μας καλεί να αλλάξουμε τις πεποιθήσεις μας για να τον πλησιάσουμε.

Για να φτάσουμε χρειάζεται να καίγεται η καρδιά μας όπως καίγεται το σώμα μας το καλοκαίρι από την ήλιο, χρειάζεται να ρίχνουμε από πάνω μας  περιοριστικές πεποιθήσεις όπως ρίχνουν τα δέντρα τα φύλλα τους το φθινόπωρο, χρειάζεται να έχουμε καθαρή πρόθεση σαν το λευκό χιόνι τον χειμώνα, και χρειάζεται να σεβόμαστε και να εμπιστευόμαστε την διαδικασία της άνθισης όπως τα λουλούδια την άνοιξη.

Καλό μας ταξίδι

bliss p n paw

Σεβασμός στην ροή της ζωής ή παραίτηση

Να σταματήσω; Να προσπαθήσω λίγο ακόμα; Τι να κάνω;

Με θυμάμαι πολλές φορές στην ζωή μου να αμφιταλαντεύομαι ανάμεσα στο να επιμείνω λίγο ακόμα και στο να αφήσω κάτι που έβλεπα ότι ήθελα αλλά δε γίνεται. Αναρωτιόμουν, να σταματήσω; να προσπαθήσω; τι να κάνω; Μου πήρε αρκετά χρόνια, όμως επιτέλους έμαθα τι να κάνω, η λύση είναι να μένω πιστή στην επιθυμία της καρδιάς μου χωρίς να εμμένω στον τρόπο που θα υλοποιηθεί. Έμαθα να κρατάω σταθερό τον στόχο και όποτε χρειάζεται να αλλάζω το πλάνο, όμως ποτέ τον στόχο.

Ήταν έναν χρόνο πριν που πήγα περιχαρής σε ένα γνωστό ίδρυμα προστασίας ανηλίκων για να συζητήσουμε το ενδεχόμενο να προσφέρω εθελοντικά τις υπηρεσίες μου, ωστόσο όσο περιχαρής πήγα τόσο λυπημένη έφυγα καθώς μου είπαν ότι «δεν είναι στην δομή τους η υπηρεσία που προσφέρω». Στεναχωρήθηκα, αν πήγαινα να ζητήσω μισθό θα είχε μια λογική να μου πουν ότι δεν μπορούν να το υποστηρίξουν όμως εγώ πήγα να προσφέρω αφιλοκερδώς. Ένιωσα θυμό, απόρριψη και απογοήτευση, σκεφτόμουν ξανά και ξανά «μα καλά είναι δυνατόν; Το θέλω τόσο πολύ να είμαι εθελοντικά δίπλα σε παιδιά που δεν έχουν την εύνοια της τύχης, αγαπώ τόσο πολύ αυτό που κάνω, λεφτά δε ζήτησα, και τρώω άκυρο;».  Η απόρριψη αρχικά με πείσμωσε και μετά μετουσιώθηκε σε πίστη ότι για κάπου αλλού προορίζομαι, μου είπα χαρακτηριστικά  «δε με νοιάζει, εγώ θα βρω τα παιδιά που με έχουν ανάγκη!». Σε καμία περίπτωση δεν πίστεψα ότι δεν θα γίνει κάπως, ήταν τόσο καθαρή η πρόθεση μου που αποκλείεται να μην έβρισκε ανταπόκριση.

Όντως βρήκε ανταπόκριση, από τον Πατέρα Αθηναγόρα, που με δέχτηκε με την πιο θερμή αγκαλιά, για να δουλέψω με τα παιδιά που ζούνε στο Κέντρο Προστασίας Ανηλίκων «Φάρος του Κόσμου» στον Δενδροπόταμο. Τα πράγματα εξελίσσονται πολύ πιο δυναμικά και πιο δημιουργικά από ότι μπορούσα να φανταστώ και γι αυτό δεν μπορώ να ξεχάσω τον απλό αλλά δυσκολοχώνευτο κανόνα, ότι η καρδιά επιθυμεί και το Σύμπαν/ο  Θεός/ο εγκέφαλος (ελεύθερη επιλογή βάση του τι ταιριάζει στο σύστημα πεποιθήσεων του καθενός) υλοποιεί, με μια ευφυΐα που όσο και αν προσπαθήσουμε να την προβλέψουμε δεν θα την φτάσουμε ποτέ. Το δικό μου πλάνο ήταν να ακολουθήσω τον λογικό δρόμο: βρίσκω χορηγό, βρίσκω το ίδρυμα, προσφέρω. Το ανώτερο πλάνο όμως ήταν ακόμα καλύτερο, με τοποθέτησε εκεί που μπορώ να δημιουργήσω επί δέκα, να προσφέρω επί εκατό και να εξελιχθώ σαν ύπαρξη επί χίλια.

Ξέρω πολύ καλά πώς είναι να καίγεται η καρδιά από ένα όνειρο, ξέρω πολύ καλά τι γεύση έχει η απογοήτευση, ξέρω πώς είναι να προσπαθείς να ισορροπήσεις μεταξύ παραίτησης και εμπιστοσύνης, όμως σας υπόσχομαι ότι όσο κρατάμε ακέραιη την επιθυμία μας  παρά τις δυσκολίες, τόσο είναι «καταδικασμένη» η επιθυμία μας να υλοποιηθεί.

Κρατήστε την πίστη στα όνειρα σας και μείνετε ανοιχτοί στον τρόπο υλοποίησης τους, αυτά ξέρουν τον δρόμο!

Επίσκεψη μας με την International Rescue Committee (IRC) στην Ειδομένη

113small

 

Κατά το διάστημα Μάιο – Ιούνιο 2016, είχα την τιμή να εργαστώ με την ομάδα της IRC (International Rescue Committee, www.rescue.org), ενός από τους παλαιότερους και παγκοσμίως πιο αναγνωρισμένους οργανισμούς ανθρωπιστικής βοήθειας, ο οποίος ήρθε για πρώτη φορά στην Ευρώπη για να υποστηρίξει την προσφυγική κρίση. Η δουλειά μου ήταν να κάνω επιλογή προσωπικού (Officers & Senior Officers) για το Πρόγραμμα Προστασίας για τις γυναίκες που έχουν πέσει θύματα βίας καθώς και για τα παιδιά.

Μέσα στο διάστημα αυτό, επισκεφτήκαμε την Ειδομένη και αυτό που μου έχει μείνει πιο έντονα από όσα είδα εκεί, ήταν τα λαμπερά και χαρούμενα μάτια ενός μικρού κοριτσιού. Τα έχω ακόμα μπροστά μου, να μου θυμίζουν ότι αν επιτρέψουμε στα παιδιά να πιστεύουν στη μαγεία, τότε μπορούν να τα καταφέρουν παντού, αρκεί να προστατέψουμε το λαμπερό τους πνεύμα!

Θέμα ομιλίας: «Η σημασία της σωστής επιλογής επαγγέλματος για το άτομο και για την κοινωνία» Makedonia Palace, Μάρτιος 2016

112-small

 

Η ομιλία πραγματοποιήθηκε κατόπιν πρόσκλησης από τον Όμιλο Πολιτιστικής Ανάπτυξης Θεσσαλονίκης, και ήταν μεγάλη μου τιμή να με συμπεριλάβουν στη λίστα των ομιλητών τους καθώς στις εκδηλώσεις τους προσκαλούν σημαντικούς επιστήμονες και καταξιωμένους επαγγελματίες. Η ανταπόκριση του κόσμου ήταν θερμότατη και εκτός από την χαρά που μου έδωσαν σαν ομιλήτρια να γεμίσουν την αίθουσα, γέμισαν και την καρδιά μου σαν άνθρωπο.

Η παρουσία όλων αυτών των ανθρώπων σε μια ομιλία με το συγκεκριμένο θέμα, αποτελεί σημαντική ένδειξη ότι σαν κοινωνία είμαστε έτοιμοι για το επόμενο βήμα, το οποίο είναι να βασίζουμε τις επαγγελματικές επιλογές μας στην αλήθεια μας και στα ταλέντα μας, συμμετέχοντας έτσι στη δημιουργία μιας πιο λειτουργικής και πιο όμορφης κοινωνίας.

Συνέντευξη γύρω από το Μαθησιακό Προφίλ στο star classic radio στην εκπομπή uturn, Φεβρουάριος 2016

6- 8: συστάσεις

10 – 14: η σημασία της διαδικασίας της μάθησης

17 – 24: τι είναι το μαθησιακό προφίλ & πώς γίνεται

27 – 36: μαθησιακές δυσκολίες

40 – 48: αυτόνομο διάβασμα

52 – 1.02: διαφορετικές θεωρίες γύρω από την μάθηση, πότε χρειάζεται να εξεταστεί το μαθησιακό προφίλ και πώς γίνεται